استفاده از واکسنهای زنده (مانند BCG، سرخک، سرخجه، واریسلا، تب زرد و تیفوئید) در کنار داروهای سرکوبکننده ایمنی ازجمله داروی اورولیموس ممکن است باعث افزایش اثرات نامطلوب و خطر ابتلا به عفونت مرتبط با واکسن شود. به همین منظور، از مصرف همزمان واکسنهای زنده با این دارو باید اجتناب شود. توصیه کلی، تکمیل واکسیناسیون قبل از شروع درمان است. داروهای سرکوبکننده ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسنهای غیرزنده ازجمله آنفلوانزا، هاری و کووید-19 را کاهش دهند. درصورت امکان، حداقل 2 هفته قبل از شروع داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، واکسنهای غیرفعال تزریق شود. بیمارانی که کمتر از 14 روز قبل از شروع یا در طول درمان واکسینه شدهاند، درصورت لزوم باید 2 تا 3 ماه پس از اتمام درمان مجدداً واکسینه شوند. توصیه میشود بسته به نوع واکسن و شرایط بیمار، پزشک معالج تصمیمگیری نهایی را انجام دهد.