بروز واکنش‌های موضعی در محل تزریق یکی از عوارض شناخته‌شده مصرف داروی امالیزومب است که ممکن است در هر نوبت پس از تزریق رخ دهد، اما معمولاً طی مدت کوتاهی بهبود می‌یابد. بروز این رخداد محدودکننده درمان نخواهد بود. این عارضه ممکن است شامل خون‌ریزی، کبودی، سوزش، قرمزی، تورم، سفتی، التهاب، درد، خارش، احساس گزگز، احساس گرمی و بروز راش و کهیر باشد. درصورتی‌که این علائم به‌صورت طولانی‌مدت ادامه یابند یا همراه با علائم عفونت (مانند خروج چرک یا ترشحات) یا درگیری وسیع ناحیه تزریق باشند، باید به پزشک معالج مراجعه شود. برای کاهش احتمال واکنش‌های محل تزریق، رعایت نکات زیر توصیه می‌شود: ۱۵ تا ۳۰ دقیقه قبل از تزریق، جعبه دارو روی سطح صاف و تمیزی قرار داده شود تا با محیط هم‌دما شود. سرنگ در این مدت در بسته‌بندی اصلی نگه‌داری شود تا از نور محافظت شود و از گرم کردن آن با روش‌هایی مانند قرار دادن در آب گرم یا ماکروویو خودداری شود. داروی زرافیل نباید در نواحی دارای حساسیت، ترک، خال، جای زخم یا کبودی تزریق شود. پیش از تزریق، دست‌ها با آب و صابون شسته شود و محل تزریق با الکل ضدعفونی شده و در معرض هوا خشک شود. درصورت مشاهده حباب در سرنگ، نیازی به هواگیری نیست. هنگام تزریق، باید با دست دیگر، برآمدگی کوچکی در محل تزریق ایجاد شود تا از تزریق دارو در لایه زیرجلدی (بافت چربی) اطمینان حاصل شود و از تزریق در عضله یا نواحی عمیق‌تر جلوگیری شود. درصورت نیاز به تزریق دوزهای بیش از ۱۵۰ میلی‌گرم، باید این مقدار در چندین نقطه مختلف تزریق شود (مثلاً ۲۲۵ یا ۳۰۰ میلی‌گرم در دو محل، ۳۷۵ یا ۴۵۰ میلی‌گرم در سه محل و ۵۲۵ یا ۶۰۰ میلی‌گرم در چهار محل). فاصله هر محل تزریق باید حداقل 5/۲ سانتی‌متر باشد. پس از تزریق، از فشار دادن یا ماساژ محل خودداری شود و درصورت نیاز، برای کاهش التهاب از کمپرس سرد استفاده شود. درصورت لزوم، ممکن است پزشک مصرف داروهایی مانند آنتی‌هیستامین‌ها را پیش از تزریق برای کاهش واکنش‌های موضعی توصیه کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *