استفاده از واکسن‌های زنده (مانند BCG، سرخک، سرخجه، واریسلا، تب زرد و تیفوئید) در کنار آدالیمومب ممکن است ریسک بروز عفونت به‌دنبال تزریق واکسن را افزایش دهد. همچنین داروهای سرکوب‌کننده ایمنی ازجمله آدالیمومب ممکن است اثر درمانی واکسن‌ها را کاهش دهند. به همین منظور باید از تجویز هم‌زمان واکسن‌های زنده با این دارو اجتناب شود. داروهای سرکوب‌کننده ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن‌های غیرزنده ازجمله آنفلوانزا، ‌هاری و کووید-19 را کاهش دهند. درصورت امکان حداقل 2 هفته قبل از شروع داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، واکسن‌های غیرفعال تزریق شود. بیمارانی که کمتر از 14 روز قبل از شروع یا در طول درمان واکسینه شده‌اند، درصورت صلاحدید پزشک و درصورت لزوم می‌توانند 2 تا 3 ماه پس از اتمام درمان مجدداً واکسینه شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *