استفاده از واکسنهای زنده (مانند BCG، سرخک، سرخجه، واریسلا، تب زرد و تیفوئید) در کنار داروهای سرکوبکننده ایمنی ازجمله داروی اوپاداسیتینیب ممکن است باعث افزایش اثرات نامطلوب و خطر ابتلا به عفونت مرتبط با واکسن شود. به همین منظور، از مصرف هم زمان واکسنهای زنده با این دارو باید اجتناب شود. توصیه کلی تکمیل واکسیناسیون قبل از شروع درمان است. داروهای سرکوبکننده ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسنهای غیر زنده ازجمله آنفلوانزا، هاری و کووید-19 را کاهش دهند. درصورت امکان حداقل 2 هفته قبل از شروع داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، واکسنهای غیرفعال تزریق شود. بیمارانی که کمتر از 14 روز قبل از شروع یا در طول درمان واکسینه شدهاند، باید درصورت لزوم 2 تا 3 ماه پس از اتمام درمان مجدداً واکسینه شوند. توصیه میشود بسته به نوع واکسن و شرایط بیمار، پزشک معالج تصمیمگیری نهایی را انجام دهد.