استفاده از واکسن‌های زنده (مانند BCG، سرخک، سرخجه، واریسلا، تب زرد و تیفوئید) در کنار ودوزیلومب ممکن است ریسک بروز عفونت به‌دنبال تزریق واکسن را افزایش دهد. همچنین داروهای سرکوب‌کننده ایمنی ازجمله ودولیزومب ممکن است اثر درمانی واکسن‌ها را کاهش دهد. به همین منظور توصیه می‌شود از تجویز هم‌زمان واکسن‌های زنده با این دارو اجتناب شود. داروهای سرکوب‌کننده ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسن‌های غیرزنده ازجمله آنفلوانزا، ‌هاری و کووید-19 را کاهش دهند. درصورت امکان، حداقل 2 هفته قبل از شروع داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، واکسن‌های غیرفعال تزریق شود. بیمارانی که کمتر از 14 روز قبل از شروع یا در طول درمان واکسینه شده‌اند، درصورت لزوم و با توجه به صلاحدید پزشک می‌توانند حداقل 2 تا 3 ماه پس از اتمام درمان، مجدداً واکسینه شوند. در مجموع تصمیم‌گیری در این مورد باید با صلاحدید پزشک معالج، با در نظر گرفتن وضعیت بیماری فرد و مزایای استفاده از آن انجام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *