سرطانهای خون شامل انواعی از سرطانهای درگیرکننده سلولهای خونی، مغز استخوان و سیستم لنفاوی هستند. مغز استخوان بخشی نرم و اسفنجی است که در مرکز استخوانها قرار گرفته و مسئول ساخت سلولهای خونی است. سلولهای خونی شامل گلبولهای سفید، گلبولهای قرمز و پلاکتها هستند. سیستم لنفاوی مجموعهای از اعضا، رگها و بافتهاست که مسئولیت محافظت از بدن در برابر عفونتها و حفظ تعادل مایعات را در بدن بر عهده دارد. سرطانهای خون بهطورکلی 10 درصد از سرطانهای تشخیص دادهشده را تشکیل میدهند.
در بیماری سرطان خون، تغییراتی در ژن سلولهای خونی رخ میدهد. این تغییرات که علت آن دقیقاً مشخص نیست، سبب ایجاد سلولهای خونی غیرنرمال و رشد و تقسیم آنها با سرعتی بیش از سرعت معمول رشد سلولها میشود. این سلولها حتی ممکن است بیشتر از سلولهای عادی عمر کنند. در نهایت با توجه به تولید بیرویه سلولهای غیرنرمال توسط مغز استخوان، تعداد سلولهای نرمال کم میشود. با کم شدن این سلولها، توانایی بدن برای حمل اکسیژن، مبارزه با عفونتها و کنترل خونریزی کاهش مییابد.
انواع سرطانهای خون
علائم سرطانهای خون بسته به نوع بیماری ممکن است متفاوت باشد. اما شایعترین علائم این بیماری عبارتاند از:
عوامل خطرساز
با اینکه هنوز مشخص نیست چرا برخی افراد به سرطان خون مبتلا میشوند و برخی خیر، عوامل خطرساز بسته به نوع بیماری شامل موارد زیر هستند:
ریسکفاکتورهای نوع لوسمی این بیماری عبارتاند از:
ریسک فاکتورهای نوع لنفوم این بیماری عبارتاند از:
روش پیشگیری خاصی برای ابتلا به سرطان خون وجود ندارد، اما بهطورکلی میتوان با بهبود سبک زندگی و اجتناب از تماس با برخی فاکتورهای محیطی، ریسک ابتلا به این بیماری را کاهش داد. اقدامات زیر مفید هستند:
پزشک این بیماری را با بررسی علائم بیماران و سوابق پزشکی آنها تشخیص میدهد. انجام معاینات بالینی کامل در تشخیص بیماری ضرورت دارد. انواعی از تستهای خونی و تصویربرداری ممکن است توسط پزشک درخواست شود که این تستها در انواع مختلف سرطانهای خون ممکن است متفاوت باشد. این تستها شامل موارد زیر میشود:
پزشک متخصص برای درمان سرطان خون، بسته به سن بیمار، سلامت عمومی فرد و نوع سرطان خونی که فرد به آن مبتلاست، ممکن است روشهای درمانی متفاوتی را انتخاب کند. بعضی از درمانهای رایج این بیماری عبارتاند از:
بهبود سبک زندگی به کنترل بهتر سرطان خون کمک میکند.