آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک نوعی از آرتریت است که با پسوریازیس، بیماری مزمن پوستی، مرتبط است. شایع‌ترین علائم آن درد و سفتی مفاصل، بثورات پوستی و تغییرات در ناخن‌های دست و پاست.

آرتریت پسوریاتیک مانند پسوریازیس، نوعی بیماری مزمن است. این بیماری ممکن است به‌صورت دوره‌ای ظاهر شود. دوره‌های افزایش فعالیت بیماری، شعله‌ور شدن یا عود نام دارد و با دوره‌های بهبودی نسبی متناوب است.

آرتریت پسوریاتیک، مانند پسوریازیس، ناشی از حمله سیستم ایمنی به بافت‌های سالم بدن است. حدود 30% از بیماران مبتلا به پسوریازیس، دچار آرتریت پسوریاتیک می‌شوند. گاهی این بیماری سال‌ها پس از ابتلا به پسوریازیس ایجاد می‌شود.

مشخص نیست که چرا برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می‌شوند و برخی دیگر درگیری مفصلی ندارند.

آرتریت پسوریاتیک ممکن است مفاصل را در یک یا هر دو طرف بدن تحت تأثیر قرار دهد. علائم و نشانه‌های آرتریت پسوریاتیک اغلب شبیه آرتریت روماتوئید است. هر دو بیماری باعث دردناک، متورم و گرم شدن مفاصل هنگام لمس می‌شوند. علائم و نشانه‌های آرتریت پسوریاتیک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تورم انگشتان دست و پا: آرتریت پسوریاتیک ممکن است باعث تورم دردناک و سوسیس‌مانند انگشتان دست و پا شود.
  • درد پا: بیماری ممکن است باعث درد در نقاطی شود که تاندون‌ها و رباط‌ها به استخوان‌ متصل می‌شوند، به‌خصوص در پشت پاشنه پا (تاندونیت آشیل) یا در کف پا (فاشیای کف پا)
  • درد پایین کمر
  • تغییرات ناخن: ناخن‌ها ممکن است دچار خردشدگی یا فرورفتگی‌های ریز (حفره‌ها) شوند. همچنین ممکن است از بستر جدا شوند.
  • التهاب چشم

عوامل زیر در ابتلا به آرتریت پسوریاتیک نقش دارند:

  • ابتلا به پسوریازیس
  • ژنتیک: داشتن سابقه خانوادگی
  • سن: این بیماری اغلب در بزرگ‌سالان 30 تا 55 ساله رخ می‌دهد.
  • رژیم غذایی سالم: رژیم غذایی غنی از سبزیجات، میوه‌ها و ماهی در کنار پرهیز از مصرف غذاهای فراوری‌شده
  • فعالیت روزانه: ورزش منظم یا فعالیت و تحرک روزانه
  • مدیریت وزن: حفظ وزن نرمال متناسب با قد بیمار
  • مدیریت استرس: تمرین تکنیک‌های آرامش‌بخش، مانند مدیتیشن و یوگا

تشخیص آرتریت پسوریاتیک معمولاً توسط پزشک متخصص و براساس بررسی علائم و انجام بعضی از تست‌های لازم بسته به شرایط هر بیمار انجام می‌شود.

  • شرح‌حال کامل: پزشک اطلاعاتی درباره علائم و سابقه خانوادگی جمع‌آوری می‌کند.
  • معاینه فیزیکی
  • تصویربرداری از مفاصل
  • آزمایش‌های خونی

درمان زودهنگام با داروهای مناسب پیامدهای بلندمدت بیماری را کاهش می‌دهد. درمان آرتریت پسوریاتیک بنا بر صلاحدید پزشک ممکن است تک‌دارویی یا چنددارویی باشد.

داروهای بسیاری برای کاهش درد مفاصل، تورم و التهاب و همچنین جلوگیری یا کند کردن روند بیماری وجود دارد. داروهایی که برای درمان آرتریت پسوریاتیک استفاده می‌شوند، عبارت‌ند از:

  • داروهای ضدروماتیسمی تعدیل‌کننده بیماری (DMARDs) مانند متوترکسات
  • داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ناپروکسن
  • کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزولون
  • مهارکننده‌های جانوس کیناز (JAK) مانند توفاسیتینیب و اوپاداسیتینیب
  • داروهای بیولوژیک مانند آدالیمومب، اتانرسپت و گوسلکومب
  • مهارکننده‌های فسفودی‌استراز-4 مانند اپرمیلاست

ایمن‌ترین دارو برای آرتریت پسوریاتیک دارویی است که بیشترین فایده را با کمترین عوارض جانبی برای بیمار داشته باشد. این موضوع بسته به سابقه سلامتی و شدت علائم آرتریت پسوریاتیک بیمار متفاوت است.

بهبود سبک زندگی به کنترل بهتر آرتریت پسوریاتیک کمک می‌کند.

  • ترک سیگار
  • رژیم غذایی سالم: رژیم غذایی غنی از سبزیجات، میوه‌ها و ماهی در کنار پرهیز از مصرف غذاهای فراوری‌شده
  • فعالیت روزانه: ورزش منظم یا فعالیت و حرکت روزانه
  • مدیریت وزن: حفظ وزن نرمال متناسب با قد بیمار
  • مدیریت استرس: تمرین تکنیک‌های آرامش‌بخش، مانند مدیتیشن و یوگا