ودولیزومب در درمان بیماریهای التهابی روده کاربرد دارد. این دارو در کاهش علائم بیماری کولیت اولسراتیو و بیماری کرون مؤثر است.
ودولیزومب همچنین در کاهش علائم بیماری Pouchitis در بیمارانی که به درمان آنتیبیوتیکی پاسخ کافی ندادهاند، کاربرد دارد.
داروی ودولیزومب نوعی آنتیبادی مونوکلونال است. ودولیزومب با بلوکه کردن پروتئینی که در سطح گلبولهای سفید خون وجود دارد، باعث کاهش التهاب در بیماری کولیت اولسراتیو، کرون و Pouchitis میشود.
نحوه تجویز داروی ودآریو به صلاحدید پزشک معالج بستگی دارد، ولی معمولاً بهصورت زیر تجویز میشود:
بیمار ابتدا 300 میلیگرم (یک ویال) از داروی ودآریو را دریافت میکند. دوزهای بعدی 2 و 6 هفته بعد تزریق میشود. سپس بیمار هر 8 هفته یک بار دارو را دریافت میکند.
دارو بهصورت وریدی و در مراکز درمانی تزریق میشود.
هر دارو بهموازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی از عوارض ناخواسته شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمیشود.
عوارض شایع داروی ودآریو عبارتاند از:
برای کسب اطلاعات بیشتر به بروشور دارو مراجعه شود.
اطلاعات در خصوص مصرف ودآریو در بارداری و شیردهی محدود است. در خانمهای باردار و شیرده تصمیمگیری در خصوص تجویز دارو بر عهده پزشک معالج است.
پیش از مصرف داروی ودآریو، درصورت وجود موارد زیر، با پزشک معالج مشورت شود:
حین مصرف داروی ودآریو، درصورت وجود موارد زیر، با پزشک معالج مشورت شود:
در چه مواردی داروی ودآریو نباید مصرف شود؟
مصرف دارو نباید بدون مشورت با پزشک قطع شود. برای درمـان مؤثر، همیشـه دوره درمان توصیهشـده توسـط پزشـک باید تکمیـل شود. درصورتیکه مصرف دارو بدون دستور پزشک قطع شود، ممکن اسـت علائم بیماری بازگردد.
رعایت نکات مربوط به رژیم غذایی، نگهداری دارو مطابق دستورالعمل، تزریق دارو براساس دوز و زمانبندی تجویزشده و مصرف دقیق داروهای تجویزشده دیگر در اثربخشی دارو مؤثر است.
عدم رعایت نکات مربوط به رژیم غذایی، فواصل تجویز دارو، نکات تزریق و نگهداری دارو مانند نگهداری در دمای بیشتر از از 8 درجه و کمتر از 2 درجه، مواجهه آن با نور و رطوبت، مصرف دارو پس از تاریخ انقضا، پیشرفت بیماری و عدم رعایت صحیح دوز و فواصل تجویزشده منجر به کاهش اثربخشی داروی ودآریو میشود. بهمنظور پیشگیری از کاهش اثربخشی، توصیه میشود پزشک معالج از مصرف هرگونه داروهای گیاهی، مکمل یا سایر داروها مطلع باشد.
ازآنجاکه تزریق این دارو توسط کادر درمانی انجام میشود، درصورتیکه به هر دلیل تزریق داروی ودآریو فراموش شد، لازم است در اسرع وقت به پزشک معالج اطلاع داده شود تا بیمار را برای تزریق دوز بعدی دارو راهنمایی کند.
ازآنجاکـه داروی ودآریو تحـت نظارت پزشـک تجویز میشـود، احتمال کمـی وجود دارد که بهاشـتباه دوز بیشـتری از دارو تزریق شـود. چنانچـه ودآریو بیشـتر از دوزهـای درمانی مناسـب تزریق شـد، پزشـک باید درمـان را متوقف کند و ارزیابیهـای بالینـی و آزمایشـگاهی مناسـب را انجـام دهـد. درصورت لـزوم ممکـن اسـت درمـان علامتـی برای بیمار انجـام شود.
داروی ودولیزومب ممکن است از طریق جفت عبور کند؛ اما تصمیمگیری در این خصوص با صلاحدید پزشک معالج، با در نظر گرفتن وضعیت بیماری فرد، مزایای درمان برای مادر و معایب آن برای جنین انجام شود. درصورت بارداری یا قصد باردار شدن، حتماً پزشک معالج مطلع شود.
استفاده از واکسنهای زنده (مانند BCG، سرخک، سرخجه، واریسلا، تب زرد و تیفوئید) در کنار ودوزیلومب ممکن است ریسک بروز عفونت بهدنبال تزریق واکسن را افزایش دهد. همچنین داروهای سرکوبکننده ایمنی ازجمله ودولیزومب ممکن است اثر درمانی واکسنها را کاهش دهد. به همین منظور توصیه میشود از تجویز همزمان واکسنهای زنده با این دارو اجتناب شود. داروهای سرکوبکننده ایمنی ممکن است اثر درمانی واکسنهای غیرزنده ازجمله آنفلوانزا، هاری و کووید-19 را کاهش دهند. درصورت امکان، حداقل 2 هفته قبل از شروع داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، واکسنهای غیرفعال تزریق شود. بیمارانی که کمتر از 14 روز قبل از شروع یا در طول درمان واکسینه شدهاند، درصورت لزوم و با توجه به صلاحدید پزشک میتوانند حداقل 2 تا 3 ماه پس از اتمام درمان، مجدداً واکسینه شوند. در مجموع تصمیمگیری در این مورد باید با صلاحدید پزشک معالج، با در نظر گرفتن وضعیت بیماری فرد و مزایای استفاده از آن انجام شود.
هر دارو بهموازات اثرات درمانی خود ممکن است اثرات ناخواسته نیز ایجاد کند. مانند تمامی داروها، این دارو نیز ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی شود. با این وجود، عوارض جانبی در تمامی افراد دیده نمیشود. پزشک با در نظر گرفتن سود و زیان دارو، آن را تجویز کرده است. درصورت بروز هرگونه مشکل، بیماران میتوانند به صورت 24 ساعته با واحد ارکیدلایف در ارتباط باشند.
در منابع معتبر علمی، تهوع با مصرف داروی ودولیزومب به صورت شایع گزارش شده است. به منظور کنترل این رخداد، اجتناب از هر عاملی که سبب تشدید تهوع میشود، کاهش حجم غذا و افزایش تعداد وعدههای غذایی و اجتناب از مصرف غذاهای پرادویه، سبزیجات خام، نوشیدنیهای الکلی و کافئین توصیه میشود. درصورتیکه تهوع همراه با سایر علائم مانند استفراغ با یا بدون خون، دردهای شکمی شدید، سردردهای شدید، تب و تاری دید همراه باشد، باعث اختلال جدی در وضعیت تغذیه شده باشد یا برای مدت طولانی ادامه داشته باشد و به درمانهای خانگی جواب نداده باشد، لازم است در اسرع وقت به پزشک معالج اطلاع داده شود و به مرکز درمانی مراجعه شود.
در منابع معتبر علمی، تب با داروی ودولیزومب به صورت شایع گزارش شده است. بهمنظور بهبود این رخداد، مصرف آب زیاد برای دفع مکرر ادرار و پاشویه کمککننده است. بروز تب ممکن است از نشانههای ابتلا به عفونت یا سایر مشکلات باشد؛ درصورتیکه تب بیش از 72 ساعت طول بکشد و شدید یا همراه با علائم دیگر مانند لرز، تعریق شبانه، کاهش وزن، سرفه، تنگینفس، سوزش هنگام دفع ادرار، تکرر ادرار، احساس خستگی و غیره باشد، لازم است بیمار به پزشک معالج ارجاع شود.
براساس منابع معتبر علمی، محدودیت زمانی در دریافت داروی ودآریو موجود نیست، اما اصولاً طول درمان با داروی ودولیزومب به نظر پزشک معالج، نوع بیماری، وضعیت بالینی و چگونگی پاسـخ بیمار به درمـان بستگی دارد، پس پزشک معالج درصورت صلاحدید، داروی ودآریو را براساس فاکتورهای تشخیصی بیمار تجویز خواهد کرد. درصورت طولانی شدن طول درمان پیشنهاد میشود پارامترهای آزمایشگاهی توصیهشده در منابع معتبر، توسط پزشک معالج برای بیماران بهصورت منظم ارزیابی شود.
شروع اثر درمان بسته به اندیکاسیون درمان و شرایط بیمار متفاوت است. طبق مطالعات انجامشده براساس منابع معتبر، بهطور معمول تا حداکثر 14 هفته پس از اولین دوز داروی ودآریو، انتظار میرود اثربخشی این دارو شروع شود و علائم بیماران در روند بهبود قرار گیرد.
باتوجه به حساس بودن نحوه تزریق داروی ودولیزومب، لازم است تزریق داروی ودآریو در مراکز درمانی و توسط پزشک یا پرستار انجام شود.