سینووکس®

محصول شرکت تحقیقاتی تولیدی سیناژن
نام برند: سینووکس® – Cinnovex®
شرکت تولیدکننده:
نام ژنریک: اینترفرون بتا1-آ (Interferon beta-1a)
شکل دارویی: سرنگ از پیش پرشده حاوی 30 میکروگرم اینترفرون بتا-1آ

کنترل انواع عودکننده بیماری ام‌اس(مالتیپل اسکلروزیس) شامل Clinically Isolated Syndrome (CIS)، ام‌اس عودکننده-فروکش‌کننده و پیش‌رونده ثانویه فعال

سینووکس® به دسته‌ای از داروها به نام اینترفرون‌ها تعلق دارد. این مواد، ترکیبات طبیعی هستند که پیام‌ها را بین سلول‌ها منتقل می‌کنند. اینترفرون‌ها توسط بدن تولید می‌شوند و نقش اساسی در عملکرد سیستم ایمنی دارند.

مکانیسم دقیق اثر اینترفرون بتا 1-آ در درمان  ام اس  هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است اما به نظر می‌رسد با اتصال به گیرنده‌های خاصی در سطح سلول‌های ایمنی، سیستم ایمنی بدن را تنظیم و کنترل می‌کند و از طریق محدود کردن آسیب‌های سیستم عصبی مرکزی ، تعداد و شدت حملات را کاهش می دهد و روند پیشرفت  بیماری را کند می‌کند.

دوز توصیه‌شده برای درمان مالتیپل اسکلروزیس عودکننده 30 میکروگرم (0.5 میلی‌لیتر محلول) است که هفته‌ای یک ‌بار (در یک زمان و روز خاص در هفته) به‌صورت تزریق عضلانی تجویز می‌شود.

این دارو فقط برای تزریق عضلانی بوده و به صورت داخل وریدی و یا زیر جلدی قابل مصرف نیست.

برای کمک به کاهش بروز و شدت علائم شبه‌آنفلوانزا، اگر بیماران به تازگی مصرف دارو را شروع کرده‌اند، پزشک معالج، ممکن است توصیه کند که به تدریج دوز را افزایش دهند تا بیماران قبل از مصرف دوز کامل، به این عوارض تحمل حاصل نمایند.

سرنگ از پیش پرشده سینووکس® برای یک ‌بار مصرف طراحی شده است.

بهترین محـل برای تزریق سینووکس®:

عضله بالای بـازو (دلتویید)  و عضله بخش فوقانی و خارجی ران می باشـد. محـل تزریق می بایسـتی هـر هفته تغییر کنـد. یادداشـت کردن زمـان و محل تزریـق، می تواند بسـیار کمک کننده باشـد.

  • به‌منظور محافظت از نور، در بسته‌‌بندی اصلی نگهداری شود.
  • در یخچال (دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی‌گراد) نگهداری شود.
  • از یخ‌زدگی جلوگیری شود.
  • از مصرف داروی سینووکس® تاریخ گذشته خودداری شود.
  • دارو دور از دید و دسترس کودکان نگهداری شود.

هر دارو به‌موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی از عوارض ناخواسته شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود.

عوارض شایع داروی سینووکس® عبارت‌اند از:

علائم شبه‌ آنفلوانزا مانند خستگی، لرز، گلودرد، درد عضلانی، سردرد و تب که ضمن مشاوره با پزشک یا داروساز برای بهبود آن، موارد زیر پیشنهاد می گردد:

  1. بهتر است تزریق قبل از زمان خواب انجام شود. این کار باعث می‌شود علائم شبه آنفلوانزا در زمان خواب بیمار سپری شود و علائم برای بیمار قابل تحمل‌تر شود.
  2. نیم ساعت قبل از تزریق دارو، در صورت نداشتن منع مصرف یا احتیاط خاص، از داروهای تب بر مثل استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده شود و مصرف آن می‌تواند تا یک روز ادامه یابد. در مورد استفاده از این داروها و دوز مناسب آن با پزشک یا داروساز مشورت گردد.
  3. در صورت تب، مقدار آب کافی برای هیدارته نگه داشتن بدن مصرف شود.

از دیگر عوارض شایع می توان به موارد زیر اشاره نمود:

افسردگی، کاهش اشتها، گُرگرفتگی، اسهال، احساس ضعف و خستگی، سوزش و التهاب در محل تزریق و کاهش در تعداد سلول های خونی

در صورت بارداری یا شیردهی و یا تصمیم به بارداری یا شیردهی در طول درمان، پیش از مصرف سینووکس® با پزشک معالج مشورت شود.

پیش از مصرف داروی سینووکس®، درصورت وجود موارد زیر با پزشک معالج مشورت شود:

  • سابقه افسردگی یا افکار خودکشی
  • صرع یا تشنج
  • سابقه مشکلات کبدی یا کلیوی شدید
  • کمبود پلاکت یا گلبول‌های سفید خون
  • مشکلات قلبی
  • ابتلا به بیماری‌های مربوط به غده تیروئید
  • ابتلا به بیماری‌های خودایمنی
  • مصرف هرگونه دارو، ویتامین‌ و مکمل گیاهی

 

حین مصرف داروی سینووکس®، درصورت رخداد موارد زیر با پزشک معالج مشورت شود:

  • بروز واکنش‌های حساسیتی جدی شامل تورم صورت، لب‌ها یا زبان، مشکل در تنفس و ایجاد راش پوستی (درصورت بروز هریک از این علائم، فوراً به پزشک مراجعه شود.)
  • علائم افسردگی، ناپایداری خلقی، افکار غیر معمول و اضطراب
  • بروز مشکلات کبدی (مثل خارش کل بدن ، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، زرد شدن پوست یا بخش سفید چشم یا تیره شدن رنگ ادرار، مدفوع روشن و یا تغییرات آنزیم های کبدی)
  • علائم مرتبط با مشکلات تیروئیدی ( تغییرات وزنی، احساس اضطراب، بی قراری و خستگی، نازک شدن موها، تعریق، عدم توانایی در تمرکز کردن)
  • حس سبکی سر و یا غش کردن
  • علائم مرتبط با عفونت ها یا کم خونی (تب و لرز، گلودرد، کبودی و خونریزی با علت نامشخص، احساس خستگی و ضعف)
  • درصورت بروز کبودی مکرر یا وسیع، خونریزی، تب، ضعف شدید، سردرد، سرگیجه یا احساس سبکی سر، به پزشک مراجعه شود.

در چه مواردی داروی سینووکس® نباید مصرف شود؟

  • سابقه واکنش حساسیتی شدید به اینترفرون بتا-1آ یا هریک از ترکیبات دارو

رعایت مواردی همچون تزریق دقیق دارو با دوز تجویزشده، پیروی از توصیه‌های پزشک و داروساز، رعایت تکنیک صحیح تزریق و همچنین رعایت شرایط استاندارد نگهداری دارو اثربخشی آن را افزایش می‌دهد.

تزریق دارو در محل‌های نامناسب، استفاده از داروهای گیاهی و مکمل‌ها بدون مشورت پزشک و عدم رعایت شرایط استاندارد نگهداری ممکن است منجر به کاهش اثربخشی دارو شود.

برای کاهش واکنش‌های ناحیه تزریق، دارو باید ۲۰ تا ۳۰ دقیقه قبل از تزریق در دمای محیط قرار داده شود. پس از پاک کردن محل تزریق با پد الکلی، اجازه داده شود تا الکل خشک شود و سپس تزریق انجام شود. همچنین قبل و بعد از تزریق، به‌مدت ۱۰ دقیقه از کمپرس سرد استفاده شود. محل تزریق، به‌صورت چرخشی انتخاب شود و فاصله حداقل ۲ سانتی‌متر، بین نقاط تزریق رعایت شود. از تزریق در نقاط تکراری یا در نقاطی که زخم، اسکار، تورم و التهاب وجود دارد، خودداری گردد. درصورتی‌که با وجود رعایت موارد ذکرشده، واکنشی مانند سوزش، خارش، قرمزی، التهاب یا درد در محل تزریق تجربه شد، بیمار می‌تواند با ارکیدلایف تماس بگیرد.

بیماران باید فقط یک تزریق سینووکس در هفته داشته باشند. اگر فرد در مدت 3 روز، بیش از یک تزریق انجام داده‌ باشد، باید بلافاصله با پزشک معالج خود مشورت کند.

درصورت بارداری یا تصمیم به بارداری، باید با پزشک معالج مشورت شود. درصورت تأیید پزشک، نیازی به رعایت فاصله زمانی نیست و داروی سینووکس را می‌توان تا زمان تأیید بارداری مصرف کرد. همچنین بعد از شروع بارداری، ادامه درمان با سینووکس براساس ارزیابی پزشک از میزان سودمندی درمان و احتمال آسیب به جنین تعیین خواهد شد.

قبل از تزریق هر نوع واکسن در طول درمان با سینووکس®، باید با پزشک مشورت شود. تزریق واکسن‌های غیرزنده هم‌زمان با مصرف سینووکس®، در صورت صلاحدید پزشک معالج، امکان‌پذیر است؛ اما توصیه می‌شود از تزریق واکسن‌های زنده در بیمارانی که درحال‌حاضر سینووکس® دریافت می‌کنند یا به‌تازگی مصرف آن را قطع کرده‌اند، خودداری شود؛ مگر طبق صلاحدید پزشک معالج در زمانی که خطر عفونت زیاد باشد و واکسن‌های غیرفعال در دسترس نباشد. در نهایت، پزشک معالج با در نظر گرفتن شرایط بیماری و نوع واکسن، زمان مناسب برای مصرف دارو و تزریق واکسن‌ها را تعیین می‌کند.

هر دارو به‌موازات اثرات درمانی خود ممکن است اثرات ناخواسته نیز ایجاد کند. مانند تمامی داروها، این دارو نیز ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی شود. با این وجود، عوارض جانبی در تمامی افراد دیده نمی‌شود. پزشک با در نظر گرفتن سود و زیان دارو، آن را تجویز کرده است. درصورت بروز هرگونه مشکل، بیماران می‌توانند به صورت 24 ساعته با واحد ارکیدلایف در ارتباط باشند.

براساس منابع علمی معتبر داروی اینترفرون بتا-1آ، علائم شبه‌آنفلوانزا ممکن است به‌صورت بسیار شایع با تزریق این دارو رخ دهد. این علائم شامل سردرد، تب، لرز، درد عضلات و مفاصل، خستگی و تهوع می‌باشد و معمولاً خفیف است، در ابتدای درمان شایع‌تر بوده و با ادامه مصرف کاهش می‌یابد. به‌منظور پیشگیری یا کاهش شدت بروز این علائم، مصرف داروی ضددرد و تب‌بر نیم ساعت قبل از هر تزریق و ادامه مصرف برای 24 ساعت بعد از تزریق، درصورت نداشتن منع مصرف یا احتیاط خاص، با صلاحدید پزشک معالج پیشنهاد می‌شود. در مورد دارو و دوز مناسب باید با پزشک یا داروساز مشورت شود. همچنین تزریق دارو در زمان عصر کمک‌کننده خواهد بود. درصورت بروز تب، نوشیدن مایعات کافی توصیه می‌شود. همچنین شروع دارو با رعایت تیتراسیون (شروع دارو با دوز کمتر و افزایش تدریجی دوز تحت نظر پزشک معالج) در کاهش بروز یا شدت علائم شبه‌آنفلوانزا کمک‌کننده خواهد بود.

براساس منابع علمی معتبر داروی اینترفرون بتا-1آ، واکنش‌های محل تزریق شامل قرمزی، تورم و درد ممکن است به‌صورت بسیار شایع با تزریق این دارو رخ دهد. برای پیشگیری از این عوارض، رعایت تکنیک‌های تزریق ضروری است. اگر علائمی مانند زخم، تورم، تغییر رنگ یا عفونت در محل تزریق مشاهده شد، باید پزشک معالج مشورت شود.

بهتر است دارو قبل از خواب و هر هفته در روز و ساعت مشخص، برای مثال هر سه‌شنبه، تزریق شود.

براساس منابع علمی معتبر داروی اینترفرون بتا-1آ، تهوع از عوارض بسیار شایع این دارو است. برای کنترل آن، توصیه می‌شود از عواملی که باعث تشدید تهوع می‌شود، اجتناب شود. حجم وعده‌های غذایی کاهش و تعداد آن‌ها افزایش داده شود. از مصرف غذاهای پرادویه، سبزیجات خام، نوشیدنی‌های الکلی و کافئین‌دار پرهیز شود. درصورت تداوم تهوع برای مدت طولانی یا همراه شدن آن با علائمی مانند استفراغ با یا بدون خون، درد شکمی شدید، زردی پوست و چشم‌ها، ادرار تیره، رنگ روشن مدفوع، سردردهای شدید، تب، اختلال جدی در وضعیت تغذیه یا تاری دید، باید سریعاً به پزشک مراجعه شود.

دارو باید ۳۰ دقیقه قبل از تزریق برای هم‌دمایی با محیط از یخچال خارج شود.

محل‌های مناسب برای تزریق شامل عضله پشت بازو (دلتوئید) و عضله بخش فوقانی و خارجی ران است. محل تزریق باید هر هفته تغییر کند. یادداشت کردن زمان و محل تزریق بسیار کمک‌کننده خواهد بود. تزریق در ناحیه باسن توصیه نمی‌شود. برای راهنمایی بیشتر درباره نحوه صحیح تزریق داروی سینووکس، بیماران می‌توانند با واحد ارکیدلایف در تماس باشند.

طول درمان با این دارو به نظر پزشک معالج، وضعیت بیماری و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد.

مدت‌زمان شروع اثربخشی داروهای تعدیل‌کننده بیماری در درمان ام‌اس، بسته به شدت بیماری، تعداد پلاک‌ها و حملات، متغیر است. بااین‌حال، معمولاً برای مشاهده تأثیر دارو در کاهش حملات و کند کردن روند بیماری، یک دوره درمانی حدود 6 ماه کافی در نظر گرفته می‌شود. پزشک با انجام ارزیابی‌های بالینی و تصویربرداری MRI، روند پاسخ به درمان را ارزیابی می‌کند و درصورت مشاهده علائم فعالیت بیماری، ممکن است درمان را تغییر دهد.

درصورت فراموشی یک دوز، باید به‌محض یادآوری، تزریق شود و تزریق بعدی نیز یک هفته بعد انجام شود. از آن پس، تزریق در روز جدید هر هفته ادامه داده شود. درصورتی‌که بیمار ترجیح می‌دهد روز خاصی را برای تزریق انتخاب کند، باید با پزشک خود برای تنظیم دوز مشورت نماید. این نکته حائز اهمیت است که نباید دارو در دو روز متوالی یا دو دوز در یک روز مصرف شود.

قطع ناگهانی دارو ممکن است خطر وقوع حملات و عود بیماری را افزایش دهد و باعث کاهش اثربخشی دارو پس از شروع مجدد آن شود. بنابراین، مصرف دارو نباید هرگز بدون مشورت با پزشک معالج متوقف شود.