تائورین نوعی آمینواسید (واحد ساختاری پروتئین) حاوی گوگرد و دارای اثرات آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی است که نقشهای متعددی در بدن ایفا میکند. کاهش غلظت تائورین بهدنبال افزایش سن، با افزایش احتمال ابتلا به طیف وسیعی از بیماریها مانند دیابت، پرفشاری خون، بیماریهای کبدی و چاقی همراه است.
مصرف تائورین با کاهش فشارخون و ضربان قلب، به سلامت قلبی-عروقی کمک میکند. همچنین در افراد مبتلا به نارسایی قلبی، مصرف تائورین باعث افزایش کسر تخلیهای (درصدی از خونِ داخل یک بطن قلب که در هر ضربان به بیرون پمپ میشود) و بهبود علائم نارسایی قلبی میشود. مواردی مانند کاهش قند خون ناشتا، تریگلیسرید، کلسترول تام و LDL خون نیز با مصرف تائورین گزارش شده است. در مطالعات انجامشده روی افراد مبتلا به بیماری مزمن کبدی، مصرف تائورین با کاهش آنزیمهای کبدی، کلسترول و تریگلیسرید خون و نیز کاهش دفعات، شدت و طول مدت کرامپهای عضلانی (انقباضهای نابهجای عضلات) همراه بود.
علاوهبر موارد ذکرشده، تائورین یکی از فراوانترین آمینواسیدهای موجود در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) است که در سلامت سیستم عصبی نقش دارد.
روزانه یک تا دو قرص تائوریژن® با معده خالی و همراه با یک لیوان آب مصرف شود. درصورت توصیه پزشک معالج یا داروساز میتوان از دوزهای بیشتر استفاده کرد.