سینوپار® برای درمان پوکی استخوان در زنان یائسه و مردانی که در معرض خطر زیاد شکستگی استخوان قرار دارند، استفاده میشود. این دارو برای بیمارانی که بهدلیل مصرف طولانیمدت کورتیکواستروئیدها دچار کاهش تراکم استخوان شدهاند، نیز تجویز میشود. سینوپار® بهخصوص در افرادی که سابقه شکستگیهای ناشی از پوکی استخوان دارند، کاربرد دارد.
سینوپار® نوعی آنالوگ هورمون پاراتیروئید انسانی است که به روش نوترکیب تولید شده است. این دارو مستقیماً ساخت استخوان را تحریک میکند و موجب افزایش تراکم مواد معدنی استخوانی و استحکام آن میشود. سینوپار® با تأثیر بر روند بازسازی استخوان، احتمال شکستگی را در بیماران مبتلا به پوکی استخوان کاهش میدهد.
دوز استاندارد سینوپار® روزانه 20 میکروگرم است که بهصورت زیرجلدی تزریق میشود. این مقدار معادل 8 کلیک است و باید در ناحیه شکم یا ران تزریق شود.
برای اطلاع از جزئیات نحوه تزریق، به قسمت راهنمای تصویری نحوه تزریق مراجعه شود.
مصرف این دارو همراه با مکملهای کلسیم و ویتامین D توصیه میشود.
دارو نباید از قلم تزریقی به سرنگ منتقل شود؛ زیرا ممکن است دوز مصرفی اشتباه شود.
هر دارو بهموازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی از عوارض ناخواسته شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمیشود.
عوارض شایع داروی سینوپار® عبارت است از:
برای کسب اطلاعات بیشتر، به بروشور دارو مراجعه شود.
مصرف این دارو در خانمهای باردار یا شیرده و همچنین خانمهایی که قصد بارداری دارند، توصیه نمیشود.
پیش از مصرف داروی سینوپار®، درصورت وجود موارد زیر، با پزشک معالج مشورت شود:
حین مصرف داروی سینوپار®، درصورت وجود موارد زیر، با پزشک معالج مشورت شود:
در صورتي كه اين عوارض بيش از زمان گفته شده ادامه يابند، بدتر شوند يا پس از چند تزريق از بين نروند، باید با پزشک معالج مشورت شود.
در چه مواردی داروی سینوپار® نباید مصرف شود؟
هر دارو بهموازات اثرات درمانی خود ممکن است اثرات ناخواسته نیز ایجاد کند. مانند تمامی داروها، این دارو نیز ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی شود. با این وجود، عوارض جانبی در تمامی افراد دیده نمیشود. پزشک با در نظر گرفتن سود و زیان دارو، آن را تجویز کرده است. درصورت بروز هرگونه مشکل، بیماران میتوانند به صورت 24 ساعته با واحد ارکیدلایف در ارتباط باشند.
سرگیجه در منابع معتبر با مصرف داروی تریپاراتاید به صورت شایع گزارش شده است. این رخداد ممکن ناشی از عارضه افت فشار وضعیتی ناشی از دارو باشد که خودمحدودشونده است و نگرانکننده نیست و معمولاً بعد از چند دقیقه تا چند ساعت بدون نیاز به اقدام درمانی برطرف میشود. بهمنظور پیشگیری و کنترل عارضه ایجادشده توصیه میشود تزریق در ساعات پایانی شب (دو ساعت بعد شام) انجام شود و بعد از آن، بیمار استراحت کند. همچنین خوردن شام سبک (با چربی و ادویه کم)، افزایش مصرف مایعات در حجم کم و دفعات زیاد، عدم تغییر وضعیت ناگهانی و تزریق در وضعیت نشسته یا درازکشیده و پیش از خواب کمککننده خواهد بود. درصورت پایدار بودن این عارضه، با توجه به اینکه ممکن است بهدنبال هایپرکلسمی با داروی تریپاراتاید رخ دهد، بهمنظور بررسی سطح کلسیم خون لازم است به پزشک معالج مراجعه شود. با توجه به اینکه 4 تا 6 ساعت پس از تزریق دارو، احتمال افزایش سطح کلسیم بهصورت گذرا وجود دارد، توصیه میشود اندازهگیری سطح کلسیم 16 ساعت بعد از تزریق داروی تریپاراتاید انجام شود. درصورتیکه سرگیجه همراه با علائمی مانند تهوع، استفراغ، اختلال سطح هوشیاری، عدم تعادل، تغییرات بینایی و … باشد، لازم است در اسرع وقت به مراکز درمانی و پزشک معالج مراجعه شود.
تهوع در منابع معتبر با مصرف داروی تریپاراتاید به صورت بسیار شایع گزارش شده است. بهمنظور کنترل این رخداد اجتناب از هر عاملی که سبب تشدید تهوع میشود، کاهش حجم غذا و افزایش تعداد وعدههای غذایی و اجتناب از مصرف غذاهای پرادویه، سبزیجات خام، نوشیدنیهای الکلی و کافئین توصیه میشود. این رخداد ممکن است ناشی از عارضه افت فشار وضعیتی ناشی از دارو باشد که خودمحدودشونده است و نگرانکننده نیست و معمولاً بعد از چند دقیقه تا چند ساعت بدون نیاز به اقدام درمانی برطرف میشود. بهمنظور پیشگیری و کنترل عارضه ایجادشده توصیه میشود تزریق در ساعات پایانی شب (2 ساعت بعد شام) انجام شود و بعد از آن بیمار استراحت کند. همچنین خوردن شام سبک (با چربی و ادویه کم)، افزایش مصرف مایعات در حجم کم و دفعات زیاد، عدم تغییر وضعیت ناگهانی و تزریق در وضعیت نشسته یا درازکشیده و پیش از خواب کمککننده است. درصورت پایدار بودن این عارضه با توجه به اینکه ممکن است بهدنبال هایپرکلسمی با داروی تریپاراتاید رخ دهد، درصورت تشدید رخداد یا طولانی شدن آن و بروز سایر علائم ازجمله تهوع، استفراغ، اختلال سطح هوشیاری، عدم تعادل و تغییرات بینایی، بهمنظور بررسی سطح کلسیم خون لازم است به پزشک معالج مراجعه شود.
سردرد در منابع معتبر با مصرف داروی تریپاراتاید شایع گزارش شده است. این رخداد ممکن ناشی از عارضه افت فشار وضعیتی ناشی از دارو باشد که خودمحدودشونده است و نگرانکننده نیست و معمولاً بعد از چند دقیقه تا چند ساعت بدون نیاز به اقدام درمانی برطرف میشود. بهمنظور پیشگیری و کنترل عارضه ایجادشده توصیه میشود تزریق در ساعات پایانی شب (2 ساعت بعد شام) انجام شود و بعد از آن بیمار استراحت کند. همچنین خوردن شام سبک (با چربی و ادویه کم)، افزایش مصرف مایعات در حجم کم و دفعات زیاد، عدم تغییر وضعیت ناگهانی و تزریق در وضعیت نشسته یا درازکشیده و پیش از خواب کمککننده است. درصورت پایدار بودن این عارضه با توجه به اینکه ممکن است بهدنبال هایپرکلسمی با داروی تریپاراتاید رخ دهد، بهمنظور بررسی سطح کلسیم خون لازم است به پزشک معالج مراجعه شود. با توجه به اینکه 4 تا 6 ساعت پس از تزریق دارو، احتمال افزایش سطح کلسیم بهصورت گذرا وجود دارد، توصیه میشود اندازهگیری سطح کلسیم 16 ساعت بعد از تزریق داروی تریپاراتاید انجام شود. درصورتیکه سرگیجه همراه با علائمی مانند تهوع، استفراغ، اختلال سطح هوشیاری، عدم تعادل، تغییرات بینایی و … باشد، لازم است در اسرع وقت به مراکز درمانی و پزشک معالج مراجعه شود.
مصـرف دارو نبایـد بدون مشـورت با پزشـک قطع شود. برای درمـان مؤثر، باید دوره درمان توصیهشده توسـط پزشـک تکمیـل شود. درصورتیکـه مصـرف دارو بـدون دسـتور پزشـک قطع شود، ممکن اسـت بهبودی حاصل نشود.
رعایت نکات مربوط به نگهداری و تزریق دارو، مصرف دارو براساس زمانبندی تجویزشده و همچنین مصرف مکملهای کلسیم و ویتامین D با صلاحدید پزشک معالج در اثربخشی بهتر دارو مؤثر است.
عدم رعایت شرایط نگهداری، عدم رعایت فواصل تجویز دارو و نکات تزریق، پیشرفت بیماری، مصرف داروهایی که سبب تشدید بیماری زمینهای میشوند (مثل کورتیکواستروئیدها)، ابتلا به بیماریهای هایپروتیروییدی و هایپوتیروئیدی و سطح کلسیم و ویتامین D پایینتر از حد نرمال ممکن است منجر به کاهش اثربخشی دارو شود.
برای اثربخشی مناسب درمان لازم است فواصل بین دریافت دوزها رعایت شود. افزایش فواصل دوزها ممکن است اثربخشی را تحت تأثیر قرار دهد. به محض بهخاطر آوردن (درصورتیکه زمان آن به تزریق بعدی نزدیک نباشد)، دوز فراموششده باید تزریق شود. اگر نزدیک به زمان تزریق دوز بعدی بود، دوز فراموششده تزریق نشود و نوبت بعدی سر ساعت مصرف شود. بهطورکلی بیش از یک تزریق در یک روز انجام نشود.
درصورتیکه به هر دلیلی بیش از مقدار توصیهشده مصرف شود، امکان بروز عوارضی چون هایپرکلسمی و ارتوستاتیک هایپوتنشن (افت فشارخون وضعیتی) با علائمی چون سردرد، سرگیجه، یبوست، درد شکمی، تهوع، استفراغ و کرامپهای عضلانی وجود دارد؛ به همین علت لازم است در اسرع وقت به پزشک معالج مراجعه شود و فرد از نظر علائم مرتبط با این عوارض بهصورت دقیق تحت نظر قرار گیرد. مواردی از قبیل سطح کلسیم بهویژه طی 48 تا 72 ساعت اول بعد از مصرف دارو لازم است بهصورت مرتب چک شود. درصورت نرمال بودن، امکان شروع مجدد داروی سینوپار با دوز صحیح وجود دارد. همچنین درصورت وجود افت فشارخون وضعیتی، توصیه میشود ملاحظات مرتبط با این عارضه با رعایت مواردی چون عدم تغییر ناگهانی وضعیت مدنظر قرار گیرد.
10تا 15 دقیقه قبل از تزریق، دارو از یخچال خارج شود تا با محیط همدما شود. توصیه میشود تزریق بهصورت چرخشی انجام شود و در هر بار تزریق، ناحیه متفاوتی انتخاب شود. از تزریق در نواحى ملتهب، متورم، داراى زخم یا جاى زخم یا ترك پوستى پرهیز شود. همچنین استفاده از کمپرس سرد در محل تزریق، رعایت نکات مربوط به تزریق مانند محل درست تزریق و پینچ کردن در کاهش عوارض محل تزریق مؤثر است.
بهطورکلی طبق مطالعات حیوانی، مصـرف داروی تریپاراتاید در دوران بـارداری ممکن است منجـر بـه آسـیب بـه جنیـن شـود. بنابراین این دارو نبایـد در افـراد بـاردار یـا افـرادی کـه احتمـال بـارداری در آنها وجـود دارد، امـا از روشهـای پیشـگیری مطمئن اسـتفاده نمیکننــد، مصــرف شــود. به همین منظور، درصورت بارداری یا تصمیم برای باردار شدن، لازم است پزشک معالج مطلع شود و با صلاحدید ایشان در خصوص ادامه درمان تصمیمگیری شود.
در منابع و مستندات داروی تریپاراتاید، در این خصوص توصیهای نشده است. بهمنظور پیشگیری از بروز هرگونه رخداد توصیه میشود قبل از دریافت هرگونه داروی دیگر، مکمل یا واکسن ، با پزشک معالج مشورت شود. درصورت صلاحدید پزشک معالج مبنی بر استفاده همزمان، بهمنظور پیشگیری و کنترل واکنشهای محل تزریق، در یک ناحیه تزریق نشود.
براساس منابع معتبر، سرسوزن با گیج 32 با طول سوزن 6 میلیمتر برای تزریق داروی سینوپار® توصیه شده است.
داروی سینوپار® بهصورت زیرجلدی در قسمت جلوی ران (5 سانتیمتر پایینتر از کشاله ران تا 5 سانتیمتر بالاتر از زانو) و ناحیه شکم با فاصله 5 سانتیمتر از ناف انجام میشود. توصیه میشود تزریق بهصورت چرخشی انجام شود و در هر بار تزریق، ناحیه متفاوتی انتخاب شود که حداقل 3 سانتیمتر با محل تزریق قبلی فاصله داشته باشد. از تزریق در نواحى ملتهب، متورم، داراى زخم یا جاى زخم یا ترك پوستى پرهیز شود. پیشنهاد میشود برای جلوگیری از افت فشار احتمالی، بهصورت درازکشیده یا نشسته تزریق شود.
تزریق داروی سینوپار® در بازوها توصیه نمیشود و فقط در قسمت جلوی ران (5 سانتیمتر پایینتر از کشاله ران تا 5 سانتیمتر بالاتر از زانو) و ناحیه شکم با فاصله 5 سانتیمتر از ناف بهصورت زیرجلدی تزریق میشود. توصیه میشود تزریق بهصورت چرخشی انجام شود و در هر بار تزریق، ناحیه متفاوتی انتخاب شود که حداقل 3 سانتیمتر با محل تزریق قبلی فاصله داشته باشد.
بهمنظور پیشگیری و کنترل رخداد افت فشار وضعیتی، توصیه میشود تزریق در ساعات پایانی شب (دو ساعت بعد از شام) انجام شود تا بعد از آن بیمار استراحت کند و تغییر وضعیت ناگهانی نداشته باشد. همچنین خوردن شام سبک (با چربی و ادویه کم)، افزایش مصرف مایعات در حجم کم و دفعات زیاد، عدم تغییر وضعیت ناگهانی و تزریق در وضعیت نشسته یا درازکشیده و پیش از خواب کمککننده خواهد بود.
بنابر منابع علمی، زمان مصرف دارو با اثربخشی آن در ارتباط نیست، ولی بهطورکلی توصیه میشود برای بهبود اثربخشی دارو، هر روز در یک زمان مشخص تزریق شود. همچنین فاصله 24 ساعته بین هر تزریق رعایت شود. بهمنظور پیشگیری و کنترل عارضه افت فشار وضعیتی، توصیه میشود تزریق در ساعات پایانی شب (دو ساعت بعد شام) انجام شود تا بعد از آن بیمار استراحت کند. همچنین خوردن شام سبک (با چربی و ادویه کم)، افزایش مصرف مایعات در حجم کم و دفعات زیاد کمککننده خواهد بود.
طول درمان با داروی سینوپار® به نظر پزشک معالج، نوع بیماری، وضعیت بالینی و چگونگی پاسـخ بدن به درمـان بستگی دارد. براساس مستندات دارو، اثربخشی داروی سینوپار® در بیماران پوکی استخوان، بعد از گذشت 24 ماه از شروع درمان مشاهده شده است. به همین منظور با صلاحدید پزشک معالج، مصرف دارو باید به مدت دو سال ادامه یابد. البته طبق مطالعات جدیدتر، درصورت لزوم و صلاحدید پزشک معالج، بیش از 3 سال نیز این دارو برای بیمار تجویز میشود. همچنین براساس مقالات، این دارو در افراد دارای شکستگی استخوان، بین 6 تا 9 ماه تجویز میشود.
براساس مستندات دارو، اثربخشی داروی سینوپار® بعد از گذشت 18 تا 24 ماه از شروع درمان مشاهده شده است. بنابراین توصیه میشود سنجش تراکم استخون بعد از این زمان انجام شود. بهطورکلی تصمیمگیری در این مورد بر عهده پزشک معالج است.