مواجهه با ریزش موی ناگهانی و پیدا شدن نواحی خالی از مو روی پوست سر یا صورت، یکی از تجربههای بهشدت اضطرابآور برای هر فردی است. آلوپسی آرهآتا که در میان عموم بهعنوان ریزش موی سکهای شناخته میشود، نوعی اختلال خودایمنی پیچیده است که فارغ از سن و جنسیت، ممکن است افراد متعددی را درگیر کند. در این شرایط، اولین و پرتکرارترین سؤالی که ذهن بیمار را به خود مشغول میکند، این است که «آیا این ریزش مو برای همیشه باقی میماند یا موهایم دوباره رشد خواهند کرد؟» درک ماهیت این بیماری و آگاهی از فرایندهای ایمونولوژیک آن، اولین گام برای کاهش بار روانی و شروع یک مسیر درمانی اصولی است.
با جستوجویی ساده در فضای وب، با حجم انبوهی از اطلاعات ضدونقیض درباره روشهای درمانی مواجه میشوید؛ از توصیههای اثباتنشده طب سنتی گرفته تا ادعاهای اغراقآمیز درباره درمانهای قطعی و فوری. این پراکندگی اطلاعات نهتنها کمکی به بهبود شرایط نمیکند، بلکه با ایجاد تأخیر در شروع درمانهای مبتنی بر شواهد علمی، ممکن است باعث پیشرفت بیماری و گسترش نواحی درگیر شود. در چنین شرایطی، دسترسی به یک منبع معتبر، جامع و بهروز که اثربخشی هر روش را از دیدگاه داروسازی بالینی و درماتولوژی بررسی کرده باشد، یک نیاز اساسی است.
این راهنما در وبسایت ارکیدلایف بهطور کامل بررسی میکند که پیشرفتهترین و ایمنترین روشهای درمان آلوپسی آرهآتا کداماند. در این مقاله با تکیه بر اصول رگولاتوری دارویی و پروتکلهای درمانی بینالمللی، تمامی گزینههای موجود، از کورتیکواستروئیدها و مهارکنندههای جدید JAK تا نوردرمانی، پیآرپی و اصلاحات تغذیهای را کالبدشکافی خواهیم کرد. هدف ما ارائه یک نقشه راه علمی است تا با دیدی باز و آگاهی کامل، بتوانید بهترین تصمیم را برای سلامت پوست و موی خود بگیرید. این اطلاعات برای ارتقای دانش سلامت شما تدوین شده و طراحی دقیق فرایند درمان نیازمند ارزیابی اختصاصی توسط پزشک متخصص پوست است.

آلوپسی آرهآتا چیست و چرا ایجاد میشود؟
برای درک بهتر روشهای درمانی، ابتدا باید به این پرسش پاسخ دهیم که آلوپسی آرهآتا دقیقاً چیست. در حالت طبیعی، سیستم ایمنی بدن وظیفه دفاع از بدن را در برابر عوامل بیماریزا مانند باکتریها و ویروسها بر عهده دارد. در بیماریهای خودایمنی، این سیستم دچار خطا میشود و به بافتهای سالم بدن حمله میکند. در آلوپسی آرهآتا، گلبولهای سفید خون فولیکولهای مو را بهعنوان یک عامل بیگانه شناسایی میکنند و با تجمع در اطراف آنها، فاز رشد مو را متوقف میسازند. این التهاب موضعی باعث ریزش سریع موها میشود، اما خوشبختانه سلولهای بنیادی فولیکول مو از بین نمیروند؛ به همین دلیل، قابلیت رشد مجدد موها همواره وجود دارد.
مطالعه بیشتر: آلوپسی چیست؟ علائم، علت، انواع، تشخیص و روشهای درمان ریزش موی آلوپسی
از منظر بالینی، این بیماری به چند دسته اصلی تقسیم میشود. شایعترین نوع آن، آلوپسی آرهآتای لکهای یا پچی (Patchy) است که خود را با یک یا چند لکه دایرهای بدون مو نشان میدهد. اگر این حمله ایمنی تمام موهای سر را درگیر کند، به آن آلوپسی توتالیس (Totalis) و چنانچه تمام موها ازجمله ابروها، مژهها و موهای بدن دچار ریزش شوند، به آن آلوپسی یونیورسالیس (Universalis) میگویند.
علت ریزش موی سکهای هنوز بهطور کامل رمزگشایی نشده است، اما مطالعات اپیدمیولوژیک نشان میدهند ترکیبی از استعداد ژنتیکی و محرکهای محیطی مانند استرسهای شدید روانی، عفونتهای ویروسی و تروماها نقش پررنگی در فعال شدن این پاسخ خودایمنی دارند.
آیا درمان قطعی برای آلوپسی آرهآتا وجود دارد؟
در مواجهه با بیماریهای خودایمنی، باید با دیدگاهی واقعبینانه و علمی به مفهوم «درمان» نگاه کرد. حقیقت این است که درحالحاضر، هیچ درمان قطعی و ۱۰۰ درصدی که بتواند ریشه ژنتیکی و ایمونولوژیک آلوپسی آرهآتا را برای همیشه از بین ببرد، در دنیای پزشکی معرفی نشده است. بااینحال، این بهمعنای تسلیم شدن در برابر بیماری نیست؛ بلکه بهمعنای تغییر رویکرد از «درمان قطعی» به «کنترل هوشمندانه و بازگشت عملکرد طبیعی» است.
بسیاری از بیماران با استفاده از پروتکلهای درمانی مناسب، رشد مجدد و کامل موهای خود را تجربه میکنند و ممکن است تا سالها هیچ عودی نداشته باشند. تفاوت مهمی بین کنترل علائم (توقف ریزش و تحریک رویش مجدد مو) و درمان ریشهای وجود دارد. هدف از دارودرمانی و مداخلات پزشکی، سرکوب التهاب موضعی، خاموش کردن سیستم ایمنی در ناحیه فولیکول و طولانی کردن فاز رشد مو است تا بیمار بتواند کیفیت زندگی طبیعی خود را بازیابد.

روشهای درمان آلوپسی آرهآتا
انتخاب استراتژی مناسب برای درمان آلوپسی آرهآتا، یک فرایند شخصیسازیشده است که به عواملی نظیر سن بیمار، وسعت ریزش، مدتزمان ابتلا و سابقه پاسخ به درمانهای قبلی بستگی دارد. یک متخصص پوست، با در نظر گرفتن پروفایل ایمنی و اثربخشی داروها، رویکرد پلهای را انتخاب میکند. در ادامه، تمامی این روشها را با جزئیات علمی بررسی میکنیم.
درمانهای دارویی ریزش موی سکهای
خط اول مدیریت این بیماری، معمولاً استفاده از مداخلات دارویی تأییدشده است که با مکانیسمهای مختلفی به کنترل التهاب کمک میکنند.
کورتیکواستروئیدها
کورتیکواستروئیدها یا کورتونها قویترین داروهای ضدالتهابی در دسترس هستند که بهطور گسترده در بیماریهای خودایمنی کاربرد دارند. تزریق داخلضایعهای تریامسینولون استوناید رایجترین و مؤثرترین روش برای ریزشهای محدود و پچی است. این تزریق مستقیماً التهاب اطراف فولیکول را سرکوب میکند. در موارد شدیدتر، ممکن است پزشک کورتیکواستروئیدهای موضعی با قدرت بالا مانند کلوبتازول یا دورههای کوتاهمدت کورتونهای خوراکی را تجویز کند. البته مصرف سیستمیک کورتونها (به صورت طولانی مدت) بهدلیل عوارضی نظیر پوکی استخوان و اختلالات متابولیک، نیازمند پایش دقیق بالینی است.
نقش ماینوکسیدیل در درمان آلوپسی آرهآتا
بسیاری از افراد تصور میکنند ماینوکسیدیل بهتنهایی ریزش موی سکهای را متوقف میکند. استفاده از ماینوکسیدیل برای ریزش موی سکهای معمولاً بهعنوان یک درمان کمکی در کنار کورتیکواستروئیدها تجویز میشود. ماینوکسیدیل ۵٪ با گشاد کردن عروق خونی و افزایش خونرسانی به فولیکولها، فاز آناژن را طولانی میکند؛ اما توانایی مهار حمله خودایمنی را ندارد. بنابراین، ترکیب آن با یک داروی ضدالتهاب، بهترین نتایج سینرژیستیک را بههمراه خواهد داشت.
داروهای خوراکی جدید و مهارکنندههای JAK
یکی از بزرگترین تحولات دهه اخیر در درماتولوژی و روماتولوژی، معرفی مهارکنندههای جانوس کیناز (JAK Inhibitors) است. این داروها مسیرهای سیگنالدهی سایتوکینهای التهابی را مسدود میکنند. برای بیمارانی که به آلوپسی شدید، توتالیس یا یونیورسالیس مبتلا هستند، داروهایی مانند باریستینیب(Baricitinib) و ریتلسیتینیب (Ritlecitinib) تأییدیه FDA دریافت کردهاند.
در ایران نیز قرص ها و داروهای آلوپسی آرهآتا از این خانواده در دسترس است. داروهای اینتیما® (باریسیتینیب) ، نوپادا® (اوپاداسیتینیب) و روفانیب® (توفاسیتینیب)، که در دسته مهارکنندههای JAK قرار میگیرد، یکی از گزینههایی است که با تشخیص و نظارت دقیق پزشک (شامل پایش آنزیمهای کبدی و پروفایل لیپیدی) در موارد مقاوم به درمان بیماریهای خودایمنی کاربرد دارد و افقهای جدیدی را برای بازگشت مو در بیماران مبتلا به آلوپسی مقاوم روشن کرده است.
پمادها و درمانهای موضعی
درمانهای موضعی غیرکورتیکواستروئیدی مانند پماد آنترالین نیز کاربرد دارند. آنترالین با ایجاد یک درماتیت تحریکی خفیف روی پوست سر، توجه سیستم ایمنی را از فولیکولهای مو منحرف میکند. این دارو معمولاً بهصورت Short-contact (تماس کوتاهمدت) استفاده میشود تا از تحریک بیش از حد پوست جلوگیری شود.
ایمونوتراپی DPCP برای آلوپسی آرهآتا
ایمونوتراپی تماسی با استفاده از موادی نظیر دیفنیلسیکلوپروپنون یا Diphenylcyclopropenone(DPCP) یک رویکرد هوشمندانه برای فریب سیستم ایمنی است. ایمونوتراپی ریزش مو به این صورت عمل میکند که با مالیدن این ماده شیمیایی به پوست سر، یک واکنش آلرژیک خفیف ایجاد میشود. این واکنش باعث تجمع نوع متفاوتی از گلبولهای سفید در ناحیه میشود که در نتیجه آن، سلولهای لنفوسیت T که به فولیکول حمله میکردند، از بین میروند یا سرکوب میشوند. این روش معمولاً برای درگیریهای بیش از ۵۰ درصد پوست سر استفاده میشود و نیازمند مراجعات منظم هفتگی به کلینیک است.

نوردرمانی و فوتوتراپی
فوتوتراپی با اشعه ماورابنفش (مانند NB-UVB یا روش PUVA که ترکیبی از داروی پسورالن و اشعه UVA است)، در برخی بیماران که به درمانهای رایج پاسخ نمیدهند، استفاده میشود. اشعه فرابنفش اثرات تنظیمکننده سیستم ایمنی دارد. بااینحال، نیاز به جلسات متعدد (گاهی تا ۴۰ جلسه) و خطر پیری زودرس پوست، باعث شده است این روش انتخاب اول درمان نباشد.
لیزردرمانی کمتوان (LLLT) برای ریزش موی سکهای
استفاده از لیزرهای سرد یا کمتوان (Low-Level Laser Therapy) بهعنوان یک روش غیرتهاجمی، جایگاه ویژهای پیدا کرده است. مکانیسم این لیزرها بر پایه تحریک میتوکندری سلولها برای تولید بیشتر انرژی سلولی استوار است که میتواند فعالیت متابولیک فولیکولهای خفته را بازیابی کند. هرچند شواهد علمی نشان میدهند LLLT بهعنوان یک درمان مکمل بسیار ایمن و اثربخش است، در موارد آلوپسی آرهآتای حاد و پیشرونده، بهتنهایی کافی نخواهد بود.
تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) برای ریزش موی سکهای
پلاسمای غنی از پلاکت یا PRP، یکی از محبوبترین روشهای کلینیکال در سالهای اخیر است. در این روش، خون بیمار گرفته میشود و پس از سانتریفیوژ، پلاکتهای سرشار از فاکتورهای رشد جدا و به پوست سر تزریق میشوند. این فاکتورهای رشد فرایند رگزایی را تحریک میکنند و التهاب را کاهش میدهند. ترکیب PRP با کورتیکواستروئیدهای تزریقی به افزایش سرعت رشد مجدد موها در نواحی سکهای کمک میکند.
آیا کاشت مو در آلوپسی آرهآتا مناسب است؟
پاسخ کوتاه به این سوال، در بیشتر مواقع «خیر» است. برخلاف طاسی آندروژنتیک (ریزش موی ارثی-هورمونی) که در آن، فولیکولهای پشت سر به هورمونها مقاوم هستند، در آلوپسی آرهآتا مشکل از فولیکول نیست، بلکه مشکل از سیستم ایمنی مهاجم است. اگر کاشت مو در آلوپسی آرهآتا انجام شود، سیستم ایمنی بدن به فولیکولهای کاشتهشده نیز حمله میکند و آنها را از بین میبرد. تنها در موارد بسیار نادر و زمانی که بیماری برای سالهای طولانی کاملاً خاموش بوده و هیچ عودی نداشته است، ممکن است پزشک با احتیاط فراوان و پس از تستهای بالینی، کاشت مو را بررسی کند.
درمان خانگی آلوپسی آرهآتا
مداخلات پزشکی مهم ترین بخش مسیر بهبودی هستند. حمایتهای محیطی و تغذیهای ممکن است بتوانند به اثربخشی داروها کمک کنند
مراقبتهای مناسب از پوست و مو
در طول دوره درمان، پوست سر بهشدت حساس است. استفاده از شامپوهای ملایم، پرهیز از رنگ کردن موها ، عدم استفاده از سشوار با حرارت زیاد و محافظت از نواحی بدون مو در برابر اشعه آفتاب (با استفاده از کلاه یا ضدآفتاب) از ضروریات مراقبتی محسوب میشوند.
نقش تغذیه، ویتامینها و مکملها
رژیم غذایی ضدالتهابی میتواند نقش مهمی در آرام کردن سیستم ایمنی ایفا کند. کمبود ریزمغذیهایی مانند ویتامین D، زینک، آهن و ویتامین B12 در بیماران مبتلا به آلوپسی بهکرات مشاهده میشود. مصرف غذاهای غنی از اسیدهای چرب امگا-۳ و آنتیاکسیدانها بهشدت توصیه میشود. همچنین، استفاده از مکملهای تخصصی تقویت مو که تأییدیه سازمان غذا و دارو دارند، بستر تغذیهای مناسبی را برای فولیکولهای درحال ترمیم فراهم میکند.
مقایسه روشهای درمانی آلوپسی آرهآتا
برای تصمیمگیری بهتر، جدول زیر نمایی کلی از استراتژیهای درمانی ارائه میدهد:
| روش درمانی | مناسب برای | مدتزمان تقریبی تا نتیجه | نکته مهم بالینی |
| تزریق کورتون موضعی | ریزشهای پچی (سکهای) و محدود | ۴ تا ۸ هفته | خط اول درمان؛ ممکن است باعث نازکی موقت پوست شود. |
| مهارکنندههای JAK | آلوپسی شدید، توتالیس و یونیورسالیس | ۳ تا ۶ ماه | نیازمند پایش آزمایشگاهی منظم آنزیمهای کبدی و چربی خون. |
| ایمونوتراپی (DPCP) | درگیری گسترده (بیش از ۵۰٪ پوست سر) | ۳ تا ۶ ماه | ایجاد واکنش آلرژیک کنترلشده؛ نیازمند مراجعه مداوم. |
| ماینوکسیدیل ۵٪ | درمان کمکی در انواع ریزش | ۳ تا ۴ ماه | التهاب را مهار نمیکند، تنها محرک رشد و طولانیکننده آناژن است. |
| تزریق PRP | ریزشهای سکهای مقاوم یا کند | ۳ تا ۵ ماه | از فاکتورهای رشد پلاکتی خود بیمار استفاده میشود؛ ایمنی بالا. |
درمان آلوپسی آرهآتا در گروههای مختلف
پروتکلهای درمانی همواره باید با شرایط فیزیولوژیک بیمار تطابق داده شوند.
درمان آلوپسی آرهآتا در کودکان
درمان آلوپسی در کودکان معمولاً کورتیکواستروئیدهای موضعی ملایم، ماینوکسیدیل و یا درصورت صلاح دید پزشک ممکن است درمان های سیستمیک نیز برای کودکان تجویز شود .
درمان ریزش سکهای ریش در مردان
همانطور که در مقاله «ریزش سکهای ریش؛ چرا ناگهان بخشی از ریش خالی میشود» اشاره کردهایم، آلوپسی ریش بسیار شایع است و بهدلیل ضخامت کمتر پوست صورت در ناحیه ریش نسبت به سر، گاهی نیاز به غلظتهای متفاوتی از کورتونهای تزریقی دارد. تزریق تریامسینولون در این ناحیه، درصورت عدم مهارت پزشک، ممکن است باعث فرورفتگی پوست شود.
آلوپسی آرهآتا در بارداری و شیردهی
نوسانات هورمونی و تغییرات ایمونولوژیک در دوران بارداری ممکن است باعث بهبود موقت یا بالعکس، تشدید بیماری شوند. در این دوران، ایمنی جنین در اولویت است. استفاده از مهارکنندههای JAK، بسیاری از داروهای سیستمیک و ایمونوتراپی در بارداری و شیردهی ممنوع است. پزشکان در این دوران معمولاً به رویکردهای مراقبتی و نهایتاً کورتونهای موضعی ضعیف با جذب سیستمیک کم بسنده میکنند.
آیا آلوپسی آرهآتا خطرناک است؟
ریزش موی سکهای بهخودیخود تهدیدکننده حیات نیست و درد فیزیکی ایجاد نمیکند. بااینحال، بهعنوان نوعی اختلال خودایمنی ممکن است زنگ خطری برای احتمال بروز سایر بیماریهای مرتبط باشد. مطالعات نشان میدهند افراد مبتلا به آلوپسی، احتمال بیشتری دارد که به اختلالات تیروئید مثل هاشیموتو، ویتیلیگو (پیسی)، درماتیت آتوپیک و در موارد کمتر شایع، بیماریهای روماتولوژیک نظیر آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مبتلا شوند. ارزیابی آزمایشگاهی کامل برای رد این اختلالات، بخشی از استاندارد درمانی است. علاوهبر این، تأثیر مخرب این بیماری بر سلامت روان و کیفیت زندگی مانند کاهش عزت نفس و افسردگی بههیچوجه نباید نادیده گرفته شود.
مدتزمان بهبودی و احتمال بازگشت مجدد ریزش مو
یکی از دغدغههای اصلی مراجعهکنندگان، زمانبندی درمان است. چرخه رشد مو یک فرایند کند و بیولوژیک است. حتی با قویترین داروها، مشاهده اولین پرزهای سفیدرنگ مو که نشاندهنده اثربخشی درمان است، حداقل به ۴ تا ۸ هفته زمان نیاز دارد. تبدیل این موهای نازک به موهای ضخیم و رنگدار ممکن است ماهها طول بکشد.
متأسفانه، بهدلیل ماهیت مزمن بیماری، احتمال عود مجدد زیاد است؛ بهویژه در افرادی که سابقه خانوادگی دارند، در سنین کم مبتلا شدهاند یا همزمان درگیر سایر بیماریهای خودایمنی هستند.
چگونه میتوان از پیشرفت و عود آلوپسی آرهآتا جلوگیری کرد؟
برای پیشگیری از عود ریزش موی سکهای، نیازمند سبک زندگی سازگار با سیستم ایمنی هستید. چکلیست زیر به پایداری نتایج درمان کمک خواهد کرد:
مدیریت استرس: استرس اکسیداتیو و کورتیزول بالا ماشه فعالساز بیماریهای خودایمنی هستند. یوگا، مدیتیشن و مشاوره روانشناسی بسیار مؤثر هستند.
بررسی دورهای تیروئید و سطح ویتامین D: پایش سالانه این فاکتورها در آزمایش خون ضروری است.
اصلاح میکروبیوم روده: مصرف پروبیوتیکها و فیبر کافی به تنظیم پاسخهای ایمنی سیستمیک کمک می کند.
تداوم درمان نگهدارنده: قطع ناگهانی داروها (مانند ماینوکسیدیل یا استروئیدها) بدون نظر پزشک توصیه نمی شود زیرا ممکن است موجب عود مجدد بیماری شود.
برای ریزش موی سکهای چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
هرگونه ریزش موی ناگهانی و غیرقرینه که باعث ایجاد لکههای طاس روی سر یا بدن شود، نیازمند ویزیت پزشکی است. درصورت مشاهده نشانههای هشداردهنده زیر، مراجعه سریع به متخصص درماتولوژی ضروری است زیرا ممکن است به بررسی ها و معاینات تخصصی تر نیاز باشد:
۱. گسترش سریع و پیوستن لکههای سکهای به یکدیگر در کمتر از یک ماه.
۲. مشاهده فرورفتگیهای ریز یا شیار روی ناخنها که نشاندهنده شدت فعالیت بیماری است.
۳. بروز همزمان علائمی نظیر خستگی مفرط، درد مفاصل یا تغییرات رنگدانهای پوست.
جمعبندی
آلوپسی آرهآتا چالشی فراتر از یک ریزش موی ساده است؛ نبردی است در سطح سیستم ایمنی که نیازمند صبوری، مداومت و انتخاب رویکرد درمانی صحیح است. از روشهای کلاسیک مانند تزریق کورتیکواستروئیدها گرفته تا افقهای روشنی که مهارکنندههای JAK و درمانهای بازساختی نظیر PRP پیش روی ما گذاشتهاند، علم پزشکی درحالحاضر ابزارهای قدرتمندی برای مدیریت این شرایط دارد.
به یاد داشته باشید که کلید موفقیت در درمان، پرهیز از خوددرمانی با توصیههای غیرعلمی و اعتماد به پروتکلهای داروسازی است. ارکیدلایف همواره در تلاش است با انتشار جدیدترین مقالات علمی و بررسی راهکارهای نوین دارویی، همراه شما در شناخت و کنترل دقیق بیماریهای خودایمنی نظیر آلوپسی آرهآتا باشد و دسترسی به اطلاعات معتبر سلامت را برایتان تسهیل کند.
پرسشهای متداول
آیا آلوپسی آرهآتا مسری است؟
خیر؛ این بیماری بههیچوجه عفونی یا مسری نیست و از طریق تماس فیزیکی، استفاده از شانه مشترک یا استخر به دیگران منتقل نمیشود؛ بلکه نوعی اختلال داخلی در سیستم ایمنی بدن است.
ریزش موی سکهای در چه سنی بیشتر دیده میشود؟
آلوپسی آرهآتا محدودیت سنی ندارد، اما براساس آمارهای اپیدمیولوژیک، بیش از ۶۰ درصد بیماران اولین علائم و حملات بیماری را پیش از ۳۰ سالگی تجربه میکنند.
آیا استرس باعث آلوپسی آرهآتا میشود؟
استرس علت اصلی و ریشهای ایجاد بیماری نیست، اما فشارهای شدید روانی و تروماها بهعنوان مهمترین «محرک» یا ماشه برای بیدار کردن سیستم ایمنی و آغاز ریزش شناخته میشوند.
بهترین ویتامین و مکمل برای آلوپسی آرهآتا کدام است؟
هیچ مکملی درمانکننده آلوپسی نیست، اما مصرف ویتامین D، زینک، ویتامینهای گروه B و اسیدهای چرب امگا-۳ برای کاهش التهاب و حمایت از رشد مجدد فولیکولها بسیار توصیه میشود.
آیا موهای ریختهشده دوباره رشد میکنند؟
بله؛ در بیماری ریزش سکهای، سلولهای بنیادی فولیکول مو تخریب نمیشوند. با فروکش کردن التهاب و دریافت درمان مناسب، موها قابلیت رشد مجدد و کامل را دارند.
تفاوت آلوپسی آرهآتا با طاسی ارثی (آندروژنتیک) چیست؟
در طاسی ارثی، موها بهتدریج و طی سالها بهدلیل حساسیت به هورمونهای مردانه نازک میشوند و میریزند و معمولاً با الگوی خاصی (عقبنشینی خط مو یا طاسی سقف سر) همراه است. اما آلوپسی آرهآتا کاملاً ناگهانی، بهصورت لکهای (سکهای) و ناشی از حمله سیستم ایمنی رخ میدهد.
