زخم روده یکی از نگرانیهای شایع مراجعهکنندگان به کلینیکهای گوارش است؛ وضعیتی که با فرسایش و آسیب لایه مخاطی روده شناخته میشود و در صورت مواجهه با آن، اولین دغدغه بیمار و همراهان این است که آیا زخم روده خطرناک است یا خیر. در پاسخ به این نگرانی باید گفت زخم روده معمولاً با تشخیص زودهنگام و درمان دارویی مناسب بهخوبی کنترل میشود، اما اگر درمان نشود یا با علائم هشدار همراه باشد، ممکن است خطرناک شود و عوارض پایدار ایجاد کند. بنابراین خطرناک بودن این بیماری وضعیتی قطعی نیست و به پیگیری مداوم، پایبندی به برنامه درمانی و زمان مراجعه شما بستگی دارد.
بسیاری از بیماران با شنیدن عنوان زخم نگران شرایط غیرقابل بازگشت یا جراحیهای سنگین میشوند، در حالی که شواهد بالینی نشان میدهد اکثر ضایعات با مدیریت دارویی وارد دوره بهبود و خاموشی بیماری میشوند. در وبسایت ارکیدلایف تلاش بر این است که با انتشار محتوای مستند، مسیر شناخت بیماریهای دستگاه گوارش هموار شود. اگر علائم گوارشی آزاردهندهای را تجربه میکنید، ارزیابی حضوری توسط فوقتخصص گوارش ضروری است.
زخم روده چیست و چه عللی دارد؟
در پزشکی، زخم روده به فرسایش، خراشیدگی عمیق یا از بین رفتن یکپارچگی پوشش مخاطی دیواره روده باریک یا بزرگ گفته میشود. هنگامی که سد دفاعی مخاط آسیب میبیند، ترشحات گوارشی، باکتریهای فلور روده و آنزیمها به لایههای زیرین نفوذ میکنند و التهاب بافتی را تشدید میکنند.
عوامل متعددی در بروز این ضایعات نقش دارند که مهمترین آنها شامل موارد زیر است:
- بیماریهای التهابی روده: دو اختلال سیستم ایمنی یعنی بیماری کرون و کولیت اولسراتیو، شایعترین علل التهاب مزمن و ایجاد زخم در لوله گوارش هستند.
- مصرف طولانی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): استفاده مداوم از داروهایی مثل ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک یا سلکوکسیب، سد محافظتی مخاط روده را ضعیف میکند و ضایعات زخمی برجای میگذارد.
- عفونتهای باکتریایی و ویروسی: عواملی نظیر باکتریهای سالمونلا، شیگلا، یرسینیا، کمپیلوباکتر و کلستریدیوم دیفیسیل و همچنین سیتومگالوویروس (CMV) مخاط روده را تخریب میکنند.
- کاهش خونرسانی (ایسکمی روده): تنگی یا انسداد عروق مزانتر مانع از رسیدن اکسیژن به بافت روده میشود و زخمهای ناگهانی ایجاد میکند.
- سایر علل: پرتودرمانی در ناحیه لگن و شکم و بیماریهای التهابی عروق مانند بیماری بهجت نیز از عوامل پیدایش زخم در بخشهای مختلف روده هستند.
مطالعه بیشتر:
- بیماری التهاب روده چیست؟ علائم، علت، تشخیص و روشهای درمان IBD
- کولیت روده یا کولیت اولسراتیو؟ مقایسه جامع علل، علائم و گزینههای درمان
زخم روده بزرگ
روده بزرگ یا کولون، محل اصلی جذب آب و تشکیل مدفوع است. بروز زخم روده بزرگ در بیشتر موارد با بیماری کولیت اولسراتیو ارتباط دارد؛ اختلالی که التهاب پیوستهای را از رکتوم آغاز میکند و به بخشهای بالاتر روده بزرگ امتداد میدهد. علاوه بر کولیت اولسراتیو، بیماری کرون، عفونتهای تهاجمی رودهای و ایسکمی عروقی ناشی از افزایش سن یا بیماریهای قلبی از علل مهم دیگر ایجاد ضایعات کولون به شمار میروند.
علائم شاخص زخم در روده بزرگ معمولاً بیمار را سریعتر به مطب میکشاند، زیرا دیواره مخاطی بهصورت مداوم تحریک میشود. مهمترین این علائم عبارتند از:
- اسهال خونی مکرر یا دفع رگههای خون روشن همراه با مدفوع
- احساس فوریت شدید برای دفع مدفوع که ممکن است مانع از خروج بیمار از منزل شود
- دلپیچه و دردهای کرامپی شکم، بهویژه در بخش پایینی و سمت چپ شکم
- احساس تخلیه ناقص مدفوع (تنسموس) و زورپیچ مکرر
خطرات خاص درگیری روده بزرگ به ماهیت عروقی و وسعت کولون مربوط میشود. خونریزیهای حجیم مقعدی، ضعف ناشی از کمخونی، کولیت شدید و خطر بروز عارضه جدی مگاکولون سمی از جمله پیامدهای زخم روده بزرگ هستند. افزون بر این، وجود التهاب فعال و کنترلنشده برای سالهای متمادی، احتمال تغییرات سلولی و ریسک بروز سرطان روده بزرگ را افزایش میدهد.
زخم روده کوچک

روده کوچک شامل دوازدهه، ژژنوم و ایلئوم است و بخش اصلی جذب مواد غذایی، ویتامینها و املاح معدنی را بر عهده دارد. بروز زخم روده کوچک ارتباط بسیار نزدیکی با بیماری کرون دارد؛ زیرا کرون تمایل ویژهای به درگیر کردن بخش پایانی روده باریک (ایلئوم انتهایی) دارد. همچنین مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی آسیبهای شدیدی به پوشش روده باریک وارد میکند و در موارد نادر، بیماری سلیاک مقاوم به درمان نیز زخمهای پراکندهای در این بخش پدید میآورد.
از آنجا که دسترسی به روده باریک سختتر است، نشانههای آن معمولاً دیرتر تشخیص داده میشوند. علائم شاخص درگیری روده کوچک شامل موارد زیر است:
- درد کرامپی در اطراف ناف یا بخش پایینی و سمت راست شکم که اغلب پس از غذا خوردن تشدید میشود
- اسهال مزمن که اغلب بدون خون آشکار است
- کاهش وزن غیرعادی و مداوم بهدلیل کاهش میل به غذا و اختلال در جذب مواد مغذی
- خستگی مزمن، ضعف و رنگپریدگی ناشی از کمخونی فقر آهن
- علائم سوءجذب ریزمغذیها مانند کمبود ویتامین B12، پوکی استخوان و تورم اندامها بهدلیل افت آلبومین خون
خطرات خاص زخم در روده باریک بیشتر ساختاری هستند. زخمهای عمیق کرون باعث تشکیل بافت فیبروز، تنگی مجرا و در نهایت انسداد روده باریک میشوند. همچنین سوراخشدگیهای موضعی به ایجاد مجاری غیرطبیعی (فیستول) به سایر اندامها و تشکیل آبسههای دردناک منتهی میشوند و سوءجذب طولانیمدت میتواند به سوءتغذیه بینجامد. جدول زیر مهمترین تفاوتهای این دو ناحیه را خلاصه کرده است:
جدول مقایسه زخم روده بزرگ و زخم روده کوچک
| ویژگی بالینی | زخم روده بزرگ | زخم روده کوچک |
|---|---|---|
| علت شایع | کولیت اولسراتیو، بیماری کرون، عفونتهای باکتریایی، ایسکمی | بیماری کرون، مصرف ضدالتهابهای غیراستروئیدی، سلیاک مقاوم |
| علامت اصلی | اسهال خونی واضح، فوریت شدید دفع، احساس دفع ناکافی | درد اطراف ناف، کاهش وزن، کمخونی، سوءجذب ویتامینها |
| روش تشخیص ارجح | کولونوسکوپی همراه با نمونهبرداری بافتی | کپسول آندوسکوپی، انتروگرافی با MRI یا CT |
| عارضه شاخص | خونریزی شدید، مگاکولون سمی، افزایش ریسک سرطان | تنگی و انسداد، فیستول، آبسه، سوءتغذیه |
علائم زخم روده
شدت و تنوع تظاهرات بیماری به محل درگیری، طول بافت آسیبدیده و شدت پاسخ التهابی فرد بستگی دارد. شناخت بهموقع علائم زخم روده به شما کمک میکند قبل از پیشرفت ضایعات، مسیر درمان را آغاز کنید. علائم عمومی و شایع بیماری عبارتند از:
- درد و دلپیچه شکم: دردهای متناوب و تیرکشنده که ممکن است پس از خوردن غذا عود کنند یا قبل از دفع مدفوع شدت بگیرند.
- اسهال یا تغییر در عادت دفع: تغییر پایدار اجابت مزاج از قبیل اسهال مداوم، مدفوع شل برای بیش از دو هفته یا دفع مکرر در طول شب.
- خون یا مخاط در مدفوع: مشاهده ترشحات ژلهای، رگههای قرمز خون یا تیره شدن رنگ مدفوع.
- خستگی و کمخونی: ضعف مداوم ناشی از افت ذخایر آهن و اثر مواد التهابی در بدن.
- کاهش وزن بیدلیل: افت وزن ناخواسته ناشی از کماشتهایی، ترس از غذا خوردن بهدلیل درد شکم یا نقص در جذب مواد مغذی.
- تب خفیف و دورهای: تبهای خفیف بدون علت مشخص که به پاسخ التهابی مداوم سیستم ایمنی مربوط میشوند.
عوارض زخم روده

اگر زخمهای دیواره روده برای مدت طولانی درمان نشوند و کنترل دارویی دریافت نکنند، ساختار و عملکرد روده آسیب میبیند. شناخت عوارض زخم روده اهمیت زیادی در تصمیمگیریهای درمانی دارد و ضرورت پیگیری مستمر پزشکی را روشن میکند.
خونریزی روده
خونریزی روده ممکن است با افت تدریجی و پنهان هموگلوبین آغاز شود و در موارد شدید، تهدیدکننده حیات باشد. در خونریزیهای خفیف، مدفوع ظاهر عادی دارد اما آزمایش مدفوع وجود خون پنهان را نشان میدهد و بیمار بهتدریج دچار کمخونی، سرگیجه و تپش قلب میشود. در مقابل، اگر زخم به عروق بزرگ دیواره روده برسد، دفع مقادیر فراوان خون روشن یا مدفوع تیره و قیریشکل رخ میدهد که ممکن است به بستری، مراقبت ویژه و تزریق خون نیاز داشته باشد.
سوراخ شدن روده
سوراخ شدن روده یک عارضه کاملاً اورژانسی است. زمانی که زخم تمام لایههای جدار روده را تخریب کند، سوراخی در دیواره ایجاد میشود و محتویات روده به حفره شکم (صفاق) راه پیدا میکند. بیمار درد بسیار شدید و ناگهانی در کل شکم احساس میکند، عضلات شکم سفت و تختهای میشوند و تب و لرز ایجاد میشود. درمان این وضعیت معمولاً به جراحی فوری نیاز دارد.
انسداد روده
فرایند مکرر ایجاد زخم و التیام ناقص بافت، فیبروز و بافت اسکار بر جای میگذارد. این روند که بیشتر در بیماری کرون مشاهده میشود، مجرای روده را تنگ میکند و ممکن است به انسداد روده بینجامد. بیمار با علائمی مثل نفخ و اتساع شدید شکم، دردهای پیچشی، استفراغ مداوم و ناتوانی در دفع گاز و مدفوع روبهرو میشود.
فیستول و آبسه
در بیماری کرون، التهاب ممکن است تمام ضخامت جدار روده را درگیر کند. در این وضعیت، زخمهای عمیق کانالهای غیرطبیعی به نام فیستول میان روده و اندامهای مجاور ایجاد میکنند. فیستول ممکن است بین دو قسمت روده، میان روده و مثانه یا بین روده و پوست اطراف مقعد تشکیل شود. تجمع ترشحات و باکتریها در این مسیرها به تشکیل آبسههای چرکی همراه با درد مداوم، تب و لرز منجر میشود.
مگاکولون سمی
یکی از خطرناکترین عوارض کولیت اولسراتیو شدید و درماننشده، گشاد شدن شدید روده بزرگ یا مگاکولون سمی است. در این شرایط، التهاب شدید عملکرد عضلات کولون را مختل میکند و قطر روده بزرگ به بیش از ۶ سانتیمتر میرسد. بیمار دچار اتساع دردناک شکم، تب بالا، افزایش ضربان قلب و گاهی شوک میشود و خطر سوراخ شدن روده بهشدت افزایش مییابد.
زخم روده و سرطان
موضوع زخم روده و سرطان همواره دغدغه مبتلایان است. بر اساس راهنماهای سازمان اروپایی کرون و کولیت (ECCO) و کالج گوارش آمریکا (ACG)، ابتلای طولانیمدت به کولیت اولسراتیو گسترده یا کرون با درگیری روده بزرگ، خطر بروز دیسپلازی و سرطان روده بزرگ را افزایش میدهد. این خطر به زخمهای گذرای ناشی از عفونت یا مسکنها مربوط نیست.
این ریسک معمولاً پس از حدود ۸ سال از شروع کولیت افزایش پیدا میکند. مطالعات قدیمیتر خطر سرطان را پس از ۲۰ سال بیماری حدود ۸ درصد برآورد کردهاند، اما مطالعات جدیدتر بهدلیل درمان بهتر و غربالگری منظم، خطر کمتری را نشان میدهند. بنابراین جای نگرانی بیمورد نیست؛ درمان پیوسته برای کنترل التهاب و انجام کولونوسکوپیهای غربالگری دورهای طبق توصیه پزشک، امکان شناسایی و برداشتن ضایعات پیشسرطانی را در مراحل اولیه فراهم میکند. برای آشنایی با تفاوت این موضوع با سایر اختلالات گوارشی، مقاله آیا سندرم روده تحریک پذیر باعث سرطان میشود؟ بررسی ارتباط IBS و سرطان روده را مطالعه کنید.
جدول خلاصه عوارض زخم روده
| نوع عارضه | علائم و نشانههای اصلی | فوریت اقدام |
|---|---|---|
| خونریزی روده | مدفوع سیاه و قیری، دفع لخته یا خون تازه، افت فشار خون | اورژانس (خونریزی زیاد) / مراجعه زودهنگام (خفیف) |
| سوراخ شدن روده | درد ناگهانی و بسیار شدید، سفتی تختهای شکم، تب | اورژانس و نیازمند جراحی |
| انسداد روده | اتساع شدید شکم، تهوع و استفراغ، عدم دفع گاز و مدفوع | اورژانس |
| فیستول و آبسه | ترشح چرک اطراف مقعد، عفونت ادراری مکرر، توده دردناک، تب | مراجعه زودهنگام به متخصص گوارش |
| مگاکولون سمی | نفخ و اتساع شدید شکم، تب، تپش قلب، افت فشار خون، بیحالی شدید | اورژانس و نیازمند مراقبت ویژه |
| زخم روده و سرطان | تغییر پایدار در اجابت مزاج، کاهش وزن، کمخونی | پایش منظم با کولونوسکوپی دورهای |
علائم هشدار زخم روده: چه زمانی فوراً به اورژانس برویم؟

تشخیص دردهای گذرا از نشانههای تهدیدکننده حیات به حفظ سلامت شما کمک میکند. اگر دچار زخم روده هستید، لازم است علائم نیازمند اقدام فوری را از مواردی که با مراجعه سرپایی مدیریت میشوند تشخیص دهید.
علائمی که نیاز به مراجعه فوری به اورژانس دارند
در صورت بروز هر یک از شرایط زیر، بدون اتلاف وقت به اورژانس مراجعه کنید:
- خونریزی زیاد: خونریزی زیاد و مداوم از مقعد یا دفع مدفوع سیاه و قیری که نشانه خونریزی فعال گوارشی است.
- درد شدید و ناگهانی شکم: دردی که بیمار پیش از این هرگز تجربه نکرده است.
- شکم سفت: شکم سفت و تختهای شود و لمس آن درد شدیدی ایجاد کند.
- تب بالا همراه با درد شکم: تب و لرز همراه با دردهای پیشرونده شکمی.
- استفراغ مداوم و عدم دفع گاز: استفراغ مکرر همزمان با عدم دفع گاز و مدفوع برای چند ساعت.
- سرگیجه یا غش: ضعف شدید، سرگیجه ناگهانی یا از حال رفتن (سنکوپ) بهدلیل از دست دادن خون.
مواردی که نیاز به مراجعه زودهنگام به پزشک دارند
اگر علائم زیر را دارید، مراجعه به اورژانس الزامی نیست، اما باید ظرف چند روز آینده توسط پزشک معاینه شوید:
- کاهش وزن بیدلیل در عرض چند هفته
- اسهالی که بیش از دو هفته ادامه دارد و بهتر نمیشود
- مشاهده مکرر مقدار کمی خون در مدفوع
- خستگی مزمن همراه با علائم کمخونی یا فقر آهن در آزمایش
- بیدار شدن مکرر از خواب شبانه بهخاطر نیاز به دفع مدفوع یا دلپیچه
زخم روده چگونه تشخیص داده میشود؟
برای تعیین عمق، محل و علت زخم، پزشکان از روشهای زیر استفاده میکنند:
- آزمایش خون و کالپروتکتین مدفوع: آزمایش کالپروتکتین مدفوع میزان فعالیت التهاب در دیواره روده را نشان میدهد و به تفکیک بیماریهای التهابی از اختلالات عملکردی مانند روده تحریکپذیر کمک میکند. آزمایش خون نیز سطح التهاب و وجود کمخونی را مشخص میکند.
- کولونوسکوپی با نمونهبرداری: روش اصلی بررسی روده بزرگ و ایلئوم انتهایی است که در آن پزشک ضایعات، وسعت زخم و خونریزی را مستقیماً مشاهده میکند و از بافت نمونهبرداری میکند.
- کپسول آندوسکوپی: بلعیدن یک دوربین کوچک به پزشک امکان میدهد تمام طول روده کوچک را بررسی کند. در صورت شک به تنگی روده، این روش با احتیاط و پس از رد تنگی با تصویربرداری انجام میشود تا کپسول در روده گیر نکند.
- انتروگرافی با MRI یا CT: این روشها ضخامت دیواره روده، تنگیها، فیستولها و آبسههای روده باریک را نشان میدهند؛ انتروگرافی با MRI بدون اشعه یونیزان انجام میشود.
درمان زخم روده و کاهش خطر عوارض
هدف اصلی درمان، فقط تسکین مقطعی علائم نیست؛ بلکه ترمیم مخاط روده است تا بیماری به خاموشی برسد و خطر عوارض کاهش یابد. در گام نخست باید علت زخم درمان شود؛ برای مثال، قطع داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی با نظر پزشک و جایگزینی آنها با مسکنهای ایمنتر یا درمان مناسب عفونتهای میکروبی. برای آشنایی با جزئیات روشهای درمانی، مقاله درمان زخم روده بزرگ و کوچک چیست؟ روشهای دارویی و خانگی را مطالعه کنید.
در زخمهای ناشی از بیماری التهابی روده، پزشک فوقتخصص گوارش از داروهای ضدالتهاب، سرکوبکنندههای ایمنی و داروهای بیولوژیک و هدفمند استفاده میکند تا فعالیت مخرب سیستم ایمنی مهار شود؛ برای آشنایی کامل با این داروها، مقاله درمان بیماری التهابی روده؛ از تشخیص تا مراقبتهای روزانه را مطالعه کنید.
در کولیت اولسراتیو و بیماری کرون، داروهای بیولوژیک مانند سینورا® (آدالیمومب) و ودآریو (ودولیزومب) و داروهای خوراکی هدفمند مانند نوپادا® (اوپاداسیتینیب)، و در کولیت اولسراتیو داروهایی مانند روفانیب® (توفاسیتینیب) و ولوسیا® (اوزانیمود)، فقط با تشخیص و نسخه متخصص گوارش به کنترل التهاب و بهبود بافت آسیبدیده کمک میکنند.
علاوه بر مصرف منظم داروها و انجام کولونوسکوپیهای دورهای، اصلاح سبک زندگی نیز اهمیت زیادی دارد. ترک سیگار بهویژه در مبتلایان به بیماری کرون خطر عود را کاهش میدهد. همچنین رژیم غذایی متعادل نقش مؤثری در مدیریت بیماری دارد که راهکارهای آن را میتوانید در مقالات رژیم غذایی بیماری کرون؛ بهترین غذاها و برنامه غذایی برای کنترل التهاب روده و رژیم غذایی برای التهاب روده؛ چه بخوریم و چه نخوریم؟ (بههمراه برنامه غذایی نمونه) دنبال کنید. برای آشنایی با دردهای مفصلی و کمردرد مرتبط با بیماری التهابی روده نیز مطالعه مقاله التهاب روده و کمردرد چه ارتباطی با هم دارند؟ (کولیت، کرون و اسپوندیلوآرتریت) مفید خواهد بود.
خطر عمل جراحی در زخم روده
جراحی معمولاً اولین خط درمان نیست، بلکه برای بیمارانی به کار میرود که بیماری آنها به داروها پاسخ نداده یا دچار عوارض شدید شدهاند. آگاهی از شرایط انجام جراحی به کاهش ترس بیمورد بیماران کمک میکند. جراحی روده در شرایط زیر ضروری میشود:
- سوراخ شدن دیواره روده و ورود محتویات آن به حفره شکم
- خونریزی شدید روده که با درمان دارویی یا آندوسکوپی متوقف نشود
- انسداد روده ناشی از تنگیهای شدید فیبروتیک
- مگاکولون سمی که به درمان دارویی پاسخ ندهد
- مشاهده دیسپلازی شدید یا اثبات سرطان روده بزرگ
- پاسخ ندادن به درمانهای دارویی همراه با افت شدید وضعیت عمومی بیمار
خطرات کلی جراحی روده شامل عفونت زخم، نشت از محل اتصال روده (نشت آناستوموز)، چسبندگیهای شکمی در درازمدت و احتمال نیاز موقت یا دائم به کیسه استومی است. نکته مهم این است که جراحی برنامهریزیشده که در شرایط پایدار بیمار و با آمادگی قبلی انجام میشود، خطر بسیار کمتری نسبت به جراحی اورژانسی دارد. برای آشنایی بیشتر با انواع جراحی، میتوانید به مقاله جراحی التهاب روده مراجعه کنید.
جمعبندی
پاسخ به این سؤال که آیا زخم روده خطرناک است، تا حد زیادی به تشخیص بهموقع و پایبندی شما به درمان بستگی دارد. بیشتر زخمهای روده در صورت شناسایی زودهنگام و مصرف دقیق داروهای تجویزشده بهبود مییابند و کنترل التهاب از عوارض خطرناکی مانند سوراخ شدن، انسداد یا سرطان پیشگیری میکند. بنابراین شناخت علائم هشدار، مراجعه بهموقع به پزشک و پیگیری منظم درمان و کولونوسکوپی، کلید حفظ سلامت دستگاه گوارش است.
ارکیدلایف، بهعنوان بزرگترین واحد حمایت از بیمار در ایران و با بیش از ۱۲ سال تجربه، از لحظه تجویز دارو تا ادامه مسیر درمان، همراه مصرفکنندگان داروهای تحت بازاریابی و فروش شرکت ارکیدفارمد است. این مجموعه با تسهیل روند تهیه دارو، راهنمایی برای شروع درمان و پیگیری منظم ادامه آن، به بیماران کمک میکند تا مراحل درمانی خود را در کوتاهترین زمان و با آسودگی خاطر بیشتری طی کنند. همچنین ارکیدلایف با انتشار جدیدترین مقالات و اخبار علمی مرتبط با حوزه دارو و درمان در وبسایت خود، بیماران را از آخرین دستاوردهای علمی و اطلاعات کاربردی و معتبر در زمینه سلامت بهرهمند میسازد.
این مقاله صرفاً جنبه اطلاعرسانی دارد و جایگزین تشخیص یا تجویز پزشک نیست.
پرسشهای متداول
آیا زخم روده خوب میشود؟
بله، بافت روده توانایی بازسازی بالایی دارد. اگر علت زخم عفونت یا مصرف مسکنها باشد، با حذف عامل آسیبرسان، مخاط روده معمولاً بهطور کامل التیام مییابد. در بیماری کرون و کولیت اولسراتیو نیز درمان دارویی مناسب میتواند بیماری را به خاموشی برساند و زخمها را ترمیم کند، هرچند حفظ این بهبودی به پیگیری منظم نیاز دارد.
آیا زخم روده به سرطان تبدیل میشود؟
خیر، بیشتر زخمهای روده به سرطان تبدیل نمیشوند. خطر سرطان روده بزرگ عمدتاً در افرادی افزایش مییابد که برای مدت طولانی (معمولاً بیش از حدود ۸ سال) به کولیت اولسراتیو یا کرون با درگیری گسترده روده بزرگ مبتلا هستند، بهویژه اگر التهاب کنترل نشده باشد. این خطر با درمان منظم و کولونوسکوپیهای دورهای قابل پایش و کاهش است.
تفاوت زخم معده و زخم روده چیست؟
تفاوت اصلی در محل زخم و نوع علائم است. زخم معده معمولاً با درد سوزشی در بالای شکم، ترش کردن و تهوع پس از غذا همراه است و اغلب با باکتری هلیکوباکتر پیلوری یا مصرف مسکنها ارتباط دارد؛ اما زخم روده بیشتر با اسهال (گاهی خونی)، دلپیچه و تغییر در اجابت مزاج خود را نشان میدهد.
آیا زخم روده باعث خون در مدفوع میشود؟
بله، آسیب رگهای کوچک در سطح مخاط ملتهب میتواند باعث خونریزی شود. این حالت ممکن است به شکل رگههای خون قرمز (بیشتر در زخم روده بزرگ)، مدفوع تیره و قیری یا خون پنهانی که فقط با آزمایش مدفوع مشخص میشود، ظاهر شود.
آیا ایبوپروفن باعث زخم روده میشود؟
بله، مصرف مکرر و طولانی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک با کاهش پروستاگلاندینهای محافظ، سد دفاعی مخاط روده را تضعیف میکند و زمینه را برای ایجاد زخم در روده باریک و بزرگ فراهم میسازد.
زخم روده کوچک چگونه تشخیص داده میشود؟
از آنجا که آندوسکوپی و کولونوسکوپی معمولی به تمام طول روده کوچک دسترسی ندارند، متخصصان از روشهایی مانند کپسول آندوسکوپی و تصویربرداریهای پیشرفته نظیر انتروگرافی با CT یا MRI برای بررسی روده باریک استفاده میکنند.
