نوواریا®

محصول شرکت تحقیقاتی تولیدی سیناژن
نام برند: نوواریا® – Nowaria®
شرکت تولیدکننده:
نام ژنریک: ‌فیلگراستیم
شکل دارویی: سرنگ از پیش پرشده، 300 میکروگرم در 0.5 میلی‌لیتر
  • جهت افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون پس از شیمی‌درمانی برای کمک به جلوگیری از عفونت
  • جهت افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون پس از پیوند مغز استخوان برای کمک به جلوگیری از عفونت
  • قبل از شیمی‌درمانی با دوز بالا، جهت تولید سلوهای بنیادی توسط مغز استخوان و سپس جمع آوری آن ها از خون محیطی

(سلول‌های بنیادی خون‌ساز از بدن خودِ شما گرفته می‌شوند. این سلول‌ها پس از جداسازی و ذخیره‌سازی، در زمان مناسب دوباره به بدن شما تزریق می‌شوند.)

  • جهت افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون در نوتروپنی مزمن شدید برای کاهش خطر عفونت
  • سندرم آسیب ناشی از تشعشعات در سیستم خون‌ساز
  • نوواریا® نوعی فاکتور رشد گلبول سفید (فاکتور تحریک‌کننده کلونی گرانولوسیت) است و به گروهی از داروها به‌نام سایتوکاین‌ها تعلق دارد. فاکتورهای رشد، پروتئین‌هایی هستند که به‌طور طبیعی در بدن تولید می‌شوند، اما از طریق علم بیوتکنولوژی نیز ساخته و به‌عنوان دارو استفاده می‌شوند. عملکرد نوواریا® بر تحریک مغز استخوان برای افزایش تولید گلبول‌های سفید استوار است. کاهش تعداد گلبول‌های سفید خون (نوتروپنی) ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد که موجب کاهش توانایی بدن در مقابله با عفونت می‌شود. با استفاده از نوواریا®، تولید سریع گلبول‌های سفید جدید در مغز استخوان تحریک می‌شود.
  • نوواریا®معمولاً به‌صورت تزریق روزانه در بافت زیر پوست (که به‌عنوان تزریق زیرجلدی شناخته می‌شود) تجویز می‌شود. دوز معمول بسته به بیماری و وزن فرد، متفاوت است. پزشک میزان مصرف نوواریا® را مشخص می‌کند.
  • تا زمانی که تعداد گلبول‌های سفید خون نرمال شود، باید نوواریا® مصرف شود. آزمایش خون منظم برای نظارت بر تعداد گلبول‌های سفید در بدن انجام می‌شود. پزشک مدت مصرف نوواریا® را مشخص می‌کند.
  • بیمارانی که پس از شیمی‌درمانی، پیوند مغز استخوان انجام می‌دهند:

معمولاً اولین دوز نوواریا® حداقل 24 ساعت پس از شیمی‌درمانی و حداقل 24 ساعت پس از دریافت پیوند مغز استخوان دریافت خواهد شد.

  • آموزش نحوه تزریق زیرجلدی به بیمار یا مراقبان او برای ادامه درمان در خانه ارائه می‌شود. درصورت دریافت آموزش صحیح از کادر درمان، می‌توان در منزل تزریق را انجام داد.
  • نوواریا® برای درمان کودکان تحت شیمی‌درمانی یا مبتلا به نوتروپنی (تعداد بسیار کم گلبول‌های سفید خون) استفاده می‌شود. دوز در کودکانی که شیمی‌درمانی دریافت می‌کنند، مشابه بزرگ‌سالان است.
  • این دارو دور از دید و دسترس کودکان نگهداری شود.
  • در یخچال (دمای 2 تا 8 درجه سانتی‌گراد) نگهداری شود.
  • به‌منظور محافظت در برابر نور، ظرف دارو در جعبه بیرونی نگهداری شود.
  • یخ زدن نوواریا® به‌صورت تصادفی، به دارو آسیبی نمی‌رساند.
  • این دارو پس از تاریخ انقضا که روی برچسب سرنگ و جعبه پس از EXP درج شده است، استفاده نشود.
  • درصورت مشاهده تغییر رنگ، کدری یا ذرات، از این دارو استفاده نشود. دارو باید مایعی شفاف و بی‌رنگ باشد.
  • هیچ دارویی در فاضلاب یا زباله‌های خانگی دور ریخته نشود. از داروساز درباره نحوه دور ریختن داروهایی که دیگر لازم ندارید، سؤال کنید. این اقدامات به حفاظت از محیط‌زیست کمک می‌کند.

هر دارو به‌موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی از عوارض ناخواسته شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود.

شایع‌ترین عوارضی که ممکن است داروی نوواریا® ایجاد کند، عبارت‌اند از:

  • درد قفسه سینه
  • راش پوستی
  • تهوع
  • کاهش پلاکت‌های خون (کاهش توانایی لخته شدن خون، خون‌ریزی یا کبودی غیرعادی)
  • افزایش نوعی آنزیم کبدی
  • خستگی، سرگیجه، درد
  • کمردرد، درد استخوان
  • سرفه، تنگی نفس
  • تب

درصورت بروز علائم ناخوشایند دیگر که احتمال داده می‌شود ناشی از مصرف دارو باشد، داروساز یا پزشک معالج باید مطلع شوند.

نوواریا® در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

مهم است که در موارد زیر به پزشک معالج اطلاع داده شود:

  • بارداری یا شیردهی
  • احتمال بارداری یا درحال برنامه‌ریزی برای بچه‌دار شدن
  • بارداری در طول درمان با نوواریا®

درصورت مصرف نوواریا®، باید شیردهی قطع شود، مگر اینکه پزشک دستور دیگری بدهد.

پیش از مصرف داروی نوواریا®، درصورت وجود موارد زیر با پزشک معالج مشورت شود:

  • کم‌خونی داسی‌شکل؛ زیرا نوواریا® ممکن است باعث بحران سلول داسی‌شکل شود.
  • حساسیت به لاستیک طبیعی (لاتکس)؛ پوشش سوزن روی سرنگ از نوعی لاستیک طبیعی است که ممکن است باعث بروز واکنش‌های آلرژیک شود.
  • پوکی استخوان (بیماری استخوان)
  • درصورت مصرف، مصرف اخیر یا احتمال مصرف داروی دیگر

 

در چه مواردی داروی نوواریا® نباید مصرف شود؟

اگر به فاکتورهای محرک کلنی گرانولوسیت انسانی ازجمله فیلگراستیم یا هریک از ترکیبات دیگر این دارو حساسیت دارید.

 

در طول مصرف داروی نوواریا®، درصورت رخداد موارد زیر با پزشک معالج مشورت شود:

  • بروز علائم ناگهانی آلرژی مانند بثورات پوستی، خارش یا کهیر روی پوست، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا سایر قسمت‌های بدن، تنگی نفس، خس‌خس سینه یا مشکل در تنفس؛ زیرا این علائم ممکن است نشانه‌های واکنش آلرژیک شدید باشد (ازدیاد حساسیتی).
  • پف صورت یا مچ پا، وجود خون در ادرار، ادرار قهوه‌ای‌رنگ یا ادرار کمتر از حد معمول (گلومرولونفریت)
  • درد بالای شکم سمت چپ، درد زیر قفسه سینه سمت چپ یا درد در نوک شانه چپ
  • خون‌ریزی یا کبودی غیرعادی (این‌ها ممکن است علائم کاهش پلاکت‌های خون (ترومبوسیتوپنی) یا کاهش توانایی لخته شدن خون باشد).
  • علائم التهاب آئورت (رگ خونی بزرگی که خون را از قلب به بدن منتقل می‌کند). این عارضه به‌ندرت در بیماران سرطانی و اهداکنندگان سالم گزارش شده است. علائم ممکن است شامل تب، درد شکم، بی‌حالی، کمردرد یا افزایش نشانگرهای التهابی باشد.
  • دوز تجویزشده توسط پزشک را افزایش ندهید. اگر فکر می‌کنید بیش از آنچه که لازم است تزریق کرده‌اید، در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید.
  • اگر تزریق را فراموش کردید یا به مقدار خیلی کم تزریق کردید، در اسرع وقت با پزشک معالج تماس بگیرید. برای جبران هر دوز فراموش‌شده، دوز مصرفی را دو برابر نکنید .
  • اگر سؤال دیگری درباره استفاده از این دارو دارید، از پزشک، پرستار یا داروساز بپرسید.

رعایت زمان و نحوه مصرف صحیح، تزریق درست و اصولی، هیدراتاسیون مناسب (نوشیدن مایعات کافی)، تقویت سیستم ایمنی برای جلوگیری از عفونت و پایش منظم آزمایش‌های خون، منجر به افزایش اثربخشی داروی نوواریا® می‌شوند.

عدم رعایت زمان مصرف، نحوه تزریق نادرست، تداخلات دارویی، کم‌آبی بدن، سوءتغذیه و کمبودهای تغذیه‌ای، عفونت‌های شدید یا التهاب مزمن و عوامل ژنتیکی و مقاومت دارویی، منجر به کاهش اثربخشی داروی نوواریا® می‌شوند.

تمیز کردن محل تزریق با پد الکلی، ایجاد چین پوستی با فشار ملایم بین انگشت شست و سبابه (پینچ کردن)، فشار یکنواخت و آرام پیستون تا پایان تزریق، تغییر محل تزریق در هر چند نوبت.

در منابع معتبر علمی، تداخلی میان تزریق واکسن‌های زنده و غیر زنده همزمان با مصرف داروی نوواریا® گزارش نشده است. با این حال، توصیه می‌شود تزریق واکسن تنها با تأیید پزشک معالج انجام شود.

در مورد استفاده از فیلگراستیم در دوران بارداری، اطلاعات محدودی وجود دارد. در صورت قصد بارداری برای اطلاعات بیشتر باید با پزشک معالج مشورت شود.

هر دارو به‌موازات اثرات درمانی خود ممکن است اثرات ناخواسته نیز ایجاد کند. مانند تمامی داروها، این دارو نیز ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی شود. با این وجود، عوارض جانبی در تمامی افراد دیده نمی‌شود. پزشک با در نظر گرفتن سود و زیان دارو، آن را تجویز کرده است. درصورت بروز هرگونه مشکل، بیماران می‌توانند به صورت 24 ساعته با واحد ارکیدلایف در ارتباط باشند.

درد استخوان یکی از عوارض شایع داروی فیلگراستیم است و در ۳ تا ۳۰ درصد بیماران گزارش شده است. به منظور کاهش درد، مصرف مسکن‌های ساده (مانند استامینوفن و ایبوپروفن) با مشورت پزشک، استفاده از کمپرس سرد و گرم، فعالیت فیزیکی سبک و مصرف کافی مایعات توصیه شده است. در صورت تشدید درد یا بروز علائمی مانند تب و ضعف شدید، باید به پزشک مراجعه شود.

بی‌خوابی در ۵ درصد از بیماران دریافت‌کننده فیلگراستیم گزارش شده است. به منظور بهبود خواب، تعیین ساعت خواب منظم، اجتناب از مصرف کافئین در عصر و شب، محیط خواب آرام و تاریک و عدم استفاده از موبایل، کامپیوتر یا تلویزیون قبل از خواب توصیه شده است. اگر وضعیت بهبود نیافت، باید با پزشک مشورت شود.

خونریزی بینی در حدود ۲ درصد از بیماران مصرف‌کننده فیلگراستیم مشاهده شده است. در صورت بروز خونریزی بینی، خم کردن سر به جلو و فشار دادن قسمت نرم بینی به مدت 10 تا 15 دقیقه و استفاده از کمپرس سرد روی بینی و پیشانی توصیه شده است. اگر خونریزی بینی، شدید و مکرر بود یا با علائمی مانند کبودی، خونریزی لثه، وجود خون در ادرار یا مدفوع همراه بود، باید فورا به پزشک معالج مراجعه شود.

بله، مشکلی ایجاد نخواهد شد و دارو همچنان قابل استفاده خواهد بود.

اگر این دارو به‌صورت تصادفی یخ بزند، آسیبی به آن نخواهد رسید و همچنان قابل استفاده است.

ناحیه بیرونی بازوها، شکم (به جز ناحیه پنج سانتی‌متری اطراف ناف)، جلوی ران و نواحی بیرونی بالایی باسن.

مدت درمان بسته به نظر پزشک معالج، برای هر فرد متفاوت است.

افزایش تعداد نوتروفیل‌ها معمولاً ۱ تا ۲ روز پس از شروع درمان با فیلگراستیم مشاهده می‌شود.

در این شرایط، بیمار باید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرد. دوز فراموش‌شده را دو برابر نکند و از جبران نادرست دوز خودداری کند.

قطع دارو تنها با مشورت پزشک معالج امکان‌پذیر است.